DISSERTATION M. P. E. A. S. 

 ex eadem Dissertationis propositione, 



quadratuni BE est ad quadralum recUi; BG a tangente EG abscissœ 



2W 



ergo 



ut quadratum reclîe BE ad quadratuni reclœ' BG, 

 ila est recta AV una cum BC bis sumptà ad ipsam RC. 



Similiter probabitur, si ducatiir ad curvam EA applicata ZTK secans 

 curvam AC in T, et intelligatur ad punctum K duci tangens ad curvam 

 AKE, esse pariter 



ut quadratum KZ ad quadratum rectœ 



(juain tangéYis per punctum K ducta ab axe abscindit, 



ita rectam AV una cuni ZT bis sumptà ad ipsam ZT, 



et sic semper continget. 



Exponatur separatim ad vitandam conf'usionem eadem curva AKE, 

 (\ux sit in figura separata (Jig. i4o) [3oA. Basis Xâ sit ilaque a'qualis 



Fig. ,38 (5). 



Fig. .40 (5). 



basi ËB, tangens Ay tangenti EG, axis o^ axi BA, abscissa pcr tangeu- 

 tem ab axe oy abscisse BG, applicata vcp applicatœ ZK. Ab bac curva 

 V^[3 fbrmetur alia ipsâ rninor Ou[î, ea conditione ut applicata^ nova' 

 istius curvse sint semper subduplse potestate applicatarum prioris : 

 verbi gratia, recta SO sit subdupla potestate rectœ SX; item applicata 

 V- sit subdupla potestate rectse vcp; et sic de reliquis. Ducantur in bac 

 nova curva, tangentes ad puncta 0, ti, rectse Oy, ~ 7. 



Ex précédente tertia propositione patet tangentes Oy, Xy ad idem 

 punctum y cum axe concurrere; item tangentes ad puncta o, - ductas 



Fermât. — I. 32 



