MÉTHODES DE QUADRATURE. 267 



iiiliil adluic nec vpteribiis nec novis geometris in mentoni vciiit, facil- 

 limam sortiuntur quadraturani; quod in quasdam régulas broviter 

 contrahemus. 



Sit ciirva cujus proprietas det œquationem sequentem : 



Bq.-~ II]. îequale Eq. 



(apparet autem statim hanc curvam esse circulum); certuni est potes- 

 tatem ignotam, /i(7.,possereduci,pei'applicationeni seu parabolismum, 

 ad latiis. 



Possumiis enim suppoiicrc 



El]. iequari li in U, 



quum sit liberum quantitatem ignotam U, in notam B ductam, aujuare 

 quadrato E otiam ignota\ 



Hoc posito, 



Bq. — A<i. ;iM|aal)il(ir />iiit'; 



boniogeneum aiitcni B in U p\ tôt quantitatibus homogeneis componi 

 potest quot sont in parte œquationis correlativâ; iisdemque signis 

 hujusmodi homogenea debent notari. Supponatur igitnr 



Ji in U œquai'i B in I ^ B in Y ; 



ex more enim Vieta^o, vocales semper pro qiianfitatil)us ignotis snmi- 



mus; ergo 



Bq. — Aq. iE(|iialiii B\\\l — B\nY. 



.4iquentur singula membra partis unius singiilis membris partis al- 



terius : sit nempe 



Bfj. œquale />' in /; 



ergo dabitiir 



/ ipqnalis Bt. 



iEquetur deinde 



— Aq., — B\n y, 



boc est 



\q.. //in F; 



