MÉTHODES DE QUADRATURE. 275 



basiia, ea non comparabimus productis sub IR in RV, ut supra, quia 

 jam, ex theoremate generali, suppositum est omnia quadrata MV, NC 

 sequari productis sub VG in GN, quuni CN, maxima applicataruni, 

 possit et debeat considerari ut basis respecta curvae cujus vertex I. 



Fig. .46. 



Quadrata igitur MV, NC, in curva quaruni applicatae decrescunt ver- 

 sus basim, comparabuntur in boc casu productis < ex > GV in GN, 

 lioc est, ut ad terminos analyticos sequatio in bac figura perveniat, si 

 MI vel RV vocetur .4, et ipsa MV sive RI vocetur E, ipsaque CD sive GR 

 (quse ductae, per terminum maximœ applicataruni, ipsi diametro pa- 

 rallelae, est sequalis ideoque facile ex nostris metbodis invenienda) 

 recta' datœ Z œqualis supponatur, fiet 



productum ex GV iiiGN tequale prodiiclo ex Zin £■ - .4 in £", 



ideoque omnia quadrata MV, NC, usque ad maximam applicatam, 



comparabuntur productis 



Z\\\ E — A in E 



ad basim ID applicandis. 



Reiiqua vero quadrata CN, BO, PT comparabuntur productis ex YF 

 in FN, quœ in terminis analyticis œquivalebunt 



A in/? — Z\n E. 



Quibusita stabilitis, facillime ex priore c^urva nova versus basim de- 

 rivabitur, idemque in aliis omnino applicatarum potestatibus erit 

 observandum. 



Ut autem pateat novasex nostra bac metbodo emergerequadraturas. 



