MÉTHODES DE QUADRATURE. 279 



rum exponentes signantur numéro impari, ut omnes E ciibi, omnes 

 E quadratocubi, dantur tantum in rectilineis, supponendo ipsam cir- 

 culi quadraturam. Quod non est operosum demonstrare et in praxin 

 reiligere, fanquam corollarium methodi praecedentis. 



Plerumque aufem usuvenit ut iterandae vel bis vel etiarri ssepius sint 

 operationes ad inquirendam curv;e propositae dimensionem. 



Proponatur, exempli gratia, curva cujus sequatio sequens speciem 



détermine! : 



Bc. œqiialis Aq.m E -^ Bq.m E. 



Si dantur omnes E, ergo dantur omnia sub recta data {B videlicet) 

 in £■ rectangula. Rectangulum B in E, invertendo superiorem, de qua 

 egimus in principio Dissertationis, metbodum, a-quetur quadrato, 



Oq. Ergo 



Oq. 



—~- œquabilur E 



D 



et, substituendo, in locum E, novum bunc ipsi assignatuni valorem, 

 tiet 



Bqq. œquale Aq.\n Oq. + Bq.\n Oq. 



Et baec sit prima operatio, quœ est inversa ejus quani initio bnjns 

 Dissertationis prsemisimus, et qu;e novam curvam cxprimit, in ([iia 

 inquirendum restât an dentur omnia Oq. Recurrendum igitnr ad se- 

 cundam metbodum, cujus beneficio ex quadratis applicatarum latera 

 novae curvae inquirimus. 



Ponatur ^ . ex superiore quam secundo loco exhibuimns nie- 

 tliodo, aequari .4 et, substituendo, in locum .4, ipsi jam assignatum ex 

 nostra methodo valorem, fiet 



Bqq. — Bq. in Oq. aequale Bq. in Uq. 



et, omnibus per Bq. divisis, evadet tandem 



Bq. — Oq. aequale Uq., 



quœ aequatio dat circulum, et in ea omnes t' dantur, supponendo qua- 

 draturam circuli. 



