LXII. - lGi6. -271 



per primam proposUioncm, 



recta AF ad rectani BF, 



et 



ul velocitas per B aci velocitatem per R, ila, 



ox supposita niotùs accelcrati jiixta spatia dccursa definitiono, 



recta BF ad reclani RF; 

 ergo fcmpus per AR, hoc casu, ad lempus per BO componeretiir 



ex rationc AF ad BF et ex ratione BF ad RF; 

 cssel igitur 



tempus per AR ad lempus per B() ut recta AF ad reclam RF. 



Deiiide, si per spatium RM HoreL motus uniformis juxta gradiiiii 

 velocitatis •< in puncto M acquisitiim, et per spatium OV motus uni- 

 formis juxta gradum velocitatis > in < puncto > acquisitum, 

 eàdem ratione probabitur 



tempus per MR ad tempus per OV esse ul recta RF ad rectam MF. 



Similiter, considerando velocitates punctorum N et V, erit 



tempus |)er M.N ad lempus per VX ul MF ad NF. 



Denique, considerando velocitates punctorum B et X in ultimis spa- 



tiis, erit 



tempus per NB ad lempus per \G ul NF ad BF. 



Sed omnes cjusmodi rationes, nempe AF ad RF, RF ad MF, MF ad 

 NF, NF ad BF, ex constructione sunt esedem : ergo 



tempus omnium motuiim per lotam AB 

 ad tempus omnium motuum per lotam BC 



in ulrisque spatiis ita ut diximus consideratorum 



est ut recla AF ad RF, sive NF ad BF. 



Sed tempus motùs accelerati per AR est minus temporc inotùs per 

 AR uniformis juxta velocitatem in R : cùm enim a puncto R usque ad 

 punctum A perpetuo, ex hypothesi, velocitas crescat, ergo a puncto R 

 ad punctum A citius per motum acceleratum pervenitur quiim si vélo- 



