Logic^ Sed. III. Cap. VII. & VIIT. 457 



'Ifentaneorum, MethodM comparntSrum.MethodM definitikd 

 ■•dijlributtuat^c. Pollumus eiiim v.g Scripcura facrje natu- 

 .m dedarare vcl ex fingulis locis, puca ex loco caulaium can- 

 im,aut eiFc(Soium,auc definitionis,& fic deinccps.vcl ex binis, 

 rnis,quaternis,&c locis- qu3E quidem combinatio eft fere in- 

 uca : vt patebit confideranti. 



V. Explicatio feu declaratio axiomatica thematis 

 fimplicii efi,ejHa TnHlttplicamtu axiomata. 



- Ic V. g. hoc thcma fimplcx, Home, explicari poteft, (i vel cx 

 )vno eodcmqucloco inuentionis , vcl ex omnibus evuantur 

 u^ia aiioroata,& illa cxplicentur:vc c loco adiundti fluunt li.vc 

 :iomaca,H(iTO(? efi rifitilu.Homo eftpeccator, Homo eft elegari- 

 flmi flaturt , ^c. Indicuicurauccra h.xc axiomacis multipli- 

 tio cribus modis. i.fi percurrancur omnes Ipecics axiomatis. 

 fi fpecies illjB in fijigulis locis inuentionis obferuencut. ^.fi 

 rminos tealcsconiungamus cum Logicis , in ea pr.-cfcrtim 

 fciplina,ad quam pertinet propodtum thema. 



C A r V T VII. 

 J)e prohatione thematis compojtti. 



Pr jtCEPTA. 



?^ Enefis ortaeft fyllogiftica, vel methodica. 



^ Gcnefis fyllogiftica eft , quS tradatur thema 



jmpofiuim difpiuando. 



Dirputatio eft folitaria, vel focia. 



Dilputatio fohtaria eft , cum thema compofitiim 

 radtatur racitc, nullo aduerfario nos vry^enic. 



Difputatio focia cft,cum tra<3:atui thcnia compo- 

 lum , aduerfario nos vrgente. 



R E G V L j€. 



In dijputatione folitariafeu tacith conflitiiantttr tjtta- 

 tuorpartes trailai toni^ : vtdel, Expofitto prohlema- 

 tis , Confiitutio thefeos , Dijceptatto in vtramqne 

 pariem, & Refittatiofalfafententid. 



'XpolitioiroilemntM cfl, qua themati? propofiti partcs,fub- 

 - icctum & pridicatum,pt,TC02norcuncur . & paucc regulie 

 quc difiin(3ioncs pr.T:niittuntur , tanquam prxparatona ad 

 :monftt.itionem. Corzftitutio thcfios efi , qua flatus cnr.tro- 

 :rfix torniatur, & fcntentiaaffirmaciua vel ne^atuia proponi- 

 it. Dtfeplatio in vtmmquepanem eft.qua vtriufquc fcatentix 

 :gumenta tccitancur ; id(]uecx iocis inuencionis , tanqanm 

 iccis.eo feruatoordine.quLm /ciJ.i.ji^/i^c 3 expreflnnns. Re- 

 ttatiodetiiqacfalfifententia eft.qua rationcs aducrlarn(C.rx 



clcgaatcr vocant -ra «»-iT/'s-7»>^) breuiter & netuosc foUnm- 

 it. c. g. proMcma hocefto : 



w4b philofophia pugnet cum theologia ? 

 Expofitio problcmacis. 



Subir(flum philofophii hic non fumicur pro philoroplioruin 

 uoiundam piacicis & y.vpiout /»'|a<j , fc(.( proconiprchcnlionc 

 ceratum humaniorum. 



Pr-tdic.icum //.f»/()^/V» fumitur pro myfterio.um fiucrcium 

 ipernatui ilmm c.\plicacionc. 



Di/linffiones. i.l'hilofophiaeft ver.l & fobria , vel falfa & 

 jria. i.Accuratcin omnibus rcbus oportct diftingucrt intcr 

 lcntiam Sc exiftentiam, formam & gradum. 



Regult.i A pcifona adrcmnon valctconfcqucntia.i.Abufus 

 outollit vfum. j.Errata artificum non funt impuc:iiul.a ipfi 



ti. 4. Dcus fibi non cft concrarius in luminc natuix & 

 tatiz. 



Conf^icuciothcicos. 

 V hilofophia fana nonpugnat cum theologia.fedipfi ancillatur. 

 Diltcpc.itio in vtram(.|iie partcni. 



.Argumenta pro xerd /mieniia : cy^primo ex parte fulie£li. 



I . A causa efficiente fhilofofhit Lumen natur.c non pugn.ic 

 1111 lumincgi.itii. E. iiccphilofcphi.i cum thcolo(;ia. Piob. 

 ircccdcns;qui.. vtrumquccft donuni Dci. Ptob.confcqiicntia: 



iia lumcn natiira-eli: caula phifophi.c 



i. ylfinephilofophii. Quod inuciitum cft.vc imbuac iiitcllc- 

 um cognitionc vciitatis natntalis & volunt.itcin a(fiionc boiii 

 oralis , &dciiiquetradat in' rumenta quibns mcns diiii;ituc 



rcrum & vcrborum cognitioiu- , id non pocclt pugnavc cum 

 cologia. Atqui phiioropliiainucntaeft.vtilla pr.Tftet.E. 



j. Ateftimoni C/<rOTi?n*« W/«A-<j»(<ri»»,qui philofophiam 

 icatloiicam Domuiicx viacx. 

 Tom. 1. 



Eodem modo i philofophis roatetiS, formS, effcftis, fubie- 

 d\is,&c.duci poflunt argumenta. 



Ex parte prtdicati. 



I /> causd effciente theologit.T\\eo\oo\z profe^a ert a Spiri- 

 tu fan(;1o. E. non repuguat philolophix. Ratio confequenti* 

 elt : quia Spiritus fantlus ctiam largiturdona lingnarum,acu- 

 mcn intcllc(Sus.& (imilia, qux in philofophia fpe(2jntur. 



1. A materia^formd iheologit. Termini theologici , puta 

 Scriptuia Ijcra , Dcus, angclus , petfona Chrifti : &axiomata, 

 vidcl Dcus crt vnus & tt inus.Chriftus eft '^eujfu-ar®- : & deni- 

 qucforma illa, qux ccrnitur in mcthodica traiaacione : hxc, 

 inquam, non pugnanc cum philofophii. Ergo uec ipfa theolo- 

 gia pugiiabic cum philolophia. 



Eodcm modo a chcologia- fine, cffci^is, dcfinitione.difrenta. 

 neis, conipaiatis,&c.ducipoiruiic arf^umenta, 



Cenfirmatio falft fententit. 



Ex parle fu iiHi. 



1 . A caufa efficiente philofophit Humana inuenta pugnant 

 cum diuiiiis. Pliilofophia eft inuentum hunianum. E. 



1. ^ b effello philofophis. l'hiIofophia dcpixdjtur honiincs 

 in negotio lalutis Co/.i.Et Tertullianusauthor cft,philo(bphos 

 eflc patriarchas h.rreticorum. 



Eod(?m modoex reliquis locis inucntionis peti poITuntar- 

 gumcnta .i jiatura philofojhix. 



Ex parte prtdicati. 



i A m^tcriarhcolfgit. Axiomata theologica func, Dcus eft 

 vnus& trinus, Viigo pepctit,& fimilia : qux iA{':i funcpcr phi- 

 lofophiani. 



z./l definitione theolog'£.Theo]ooja. eftfapientia ad fiilutenn 

 perucnicndi Atnaturalis homo non intelligit ea, quxfuntfoi- 

 ticus Dci, fcd func ipfi llulcitia. 



Slmilia argurncnt.1 duci poflunt e reJiquis locis. 

 Rcfutatio fjlft feiitcnti;c. 



1. Eft ambiguitas in phrafi humanum inuentitm. Sic enini 

 .nppcllatuf id , quod p.;-rfc(flum eft vcl ab homine re(3^ vtentc 

 lucc natur;c, vel jb hoiiiinecorrupto,quacorruptuseft. Prioti 

 niodo humaiia noupugnant cum diuinis : poftcriori, ptignanc, 

 I'hilo(bphia fana eft inuentum hominum priori fcufii. . 



%. Apoliolus loquitut de abufu philofophix , ita vtoratio 

 finiilis fit illi , Videte ne quis vos feducat pet vinuin. DeinHe 

 Tcrtullianus non de philofophia loquitur , fed de philofophis, 

 & quidem de aliqui^us tantum. 



;. Vcraphilofophia non ncgat myfleria fidci, fed informata 

 a thcologia ari.nittit. e. g. Vnum non eft trinutn rationeeiuf- 

 dcm.puta eflenti.E ■ fed vnum in elTextia iiifinicii.potefteire tri- 

 num in pcrlonis.Ita virgouon paritordinaric fcd extraordinaric 

 pcr oninipotenriam Dci potcft parcre. , 



4. Honio animalis non pcrcipit ca , qux funt fpiritijs Dei, 

 quia corruptus eft. Scd quid hoc ad philofophjjm ! Etfi eiiini 

 ea noii po'nt vidcre oculo rationis & expciiciitix n.ituralis, 

 qu.c videntur oculo fidci & eiperientix fupernaturjlis : hiiic 

 tjmcn non concluditur pugna , feJ iafinita cliftanti;r, adetjque 

 theologix prxftantia. 



II. In difputatione focia fpe^atur oppofitio & folutio. Difpum. 



tiofocia. 



OV^ofitio eft, cjua thefisaliqua impugnatur,in ni;-dium alla- 

 tisai;;unr,cntisfiini!Hisa natura fuljie^ili vel prxdicati. Hic 

 cadc;n cft rario inucniciidi fyllogifmum & piofvl!" •'inum Si 

 ciiim prxmilTj ryllogifini , qux debct prob.iri , coiifidcretur vt 

 q i.rftio , ficile fueritaigumcntiim , a I (S juc profvllo^ifmuui 

 adferre. Seluiiod\,c[u-i .iiguinenta contra thcfin allata diiuuii- 

 tur. Vidc paulo antc Jt-c? 1. f.lS. 



c 



A P V 



T VI 11. 



De gcneji methodica, 

 P R ^ C F. P T A. 



^^ I-nefis mcthodica cft , qua themata vatia tra' 

 ^^ dantur iuxr.T Icgcs niethodic3.s. 



E-i eft di{( iplinx lcu faculiatis alicuius intcgrx, 

 vel partis tantiim. 



R 



E G V L ^. 



I. In corifiiinendii difciplinis ohfcruetitur ifia. 



difciplins 

 1.1 \.f('ii;iatur , iiumdifcjplina fit tradcnda mcthodo cxquifi- ''•'''J"^"- 



L' ta,vtl populaii. i.In rrcthodoe.xquifitaftiiifld-fcrucntur * 

 lcgcs methodicx. 3 Dichotoii.ia adhibcatur , qu.intum ficri 

 poc-.-ft. 4. Lcgum axiomaticatum impeiium acccndjcur iii 



Q^q pr.-cccptis 



