Pneumatic^ Pars I V. Cap. I. &: 1 1. %g 



l 



ua obtinet fjcultates in eorpore otganico , & vnionis pct- 

 onalis viDcalo eum eis deuinfta eft. Hoc igitur tequitur» 

 Hominem cj traduce gcnerari , non autem animam rationa- 

 lem. In quar/a eUJft funt taiiones ex ablurdc, pi tita: a natu- 

 ra Dei,pcccati,St iulburationis gratior*,hocoi<iiiie. I. Si ho- 

 iro non tranfinitiit animam genetationc fiuc propagatione^ 

 infcrior cft brutis in generalione. Refpondcc : Iiiio ideo no- 

 bilior eftbrutis:quia conllat ex tmmattriali&matetiali prin- 

 cipioi<]uoiura illud ajco cft pta:ftans,vt non pofTit propagatit 

 II. Si Deusanimaminfundit; aut puram inlpirat ,aut impu- 

 ram. Si puram ; iniquus eft, qui animam impuiat ininSo cor- 

 porc.Si impuram ; rUifus iniquuscft,3i author peccati. Rcfpi 

 Dcusinfundit animani puram ratione cflcntia- , fcd impuram 

 ratione fubCftentia: liuc in fuppofito. Kani anima dum^in- 

 funditur.cft pura a malo,f(.cundum fe ; iVd noii i It puia ab lia- 

 bitu & rcalu debiti ,<iuan;nus tft aninia huius apoftat.r. Ani- 

 niafiquidcm, quando infunditur , cft lea Jtbtndi , licct non 

 /it rcaagcndi:hoceft, dcbitiim ibi tft hxicditariuitj, non cx 

 faifto comparatum. Hoc jgitur padhj anima cft lubicif\um 

 reatuS, fcdnon vitiofitatis , nifiquattnus coipoiicft coniun- 

 cla. Nimirum in peccato oiiginis duo lunt , dcfctSio iS: cor- 

 luptio. Illam nobis DcUs imputat iufto iudicio ; quia fuimus 

 in lumbis Adami Sc Eux : hanc neccfle cft lcqui tanquam poe- 

 nam Apoftafiac. Nani ex defcclu illo , quod homo non rcfpi- 

 ciat Deum , confcquitur vt homo aucifctur Dcum , inclinct 

 admalum,& malum patrct. Sic crgo vitium n«n cfta princi- 

 pio diuino : fed amcdio, quod cft naiura coiiupta.Nam pii- 

 1110 perfona infccit naturam , iam vcro natuia inficit pcifo- 

 nam. 1 1 1. Si anmia pura intunditur coipoii ; (cquitut, illain 

 contiaherc impurititem acorporc : quodabfutdum. SpiiituS 

 cnim non poteft pati acorporc. Rclp. Nuilo modo id fcqui- 

 tur : quia cum anima infunditut cotpori , iani eniftit fuppofi- 

 lum fiuc liires illc, quipeccauit in AJamo. Et liic hi-ies im- 

 purus eft, non imputitate pcccati aiflualis , fcd inipuiitatc dc- 

 fcdionit. Summa: Pcccatum cft tompofiti , quod fit t\ con- 

 carfu natut.T vtriulquc, & pcccatum habct ab inl^rumcmtj 

 2cnerante,quod cft piilnus hcmo. Dcinde falfum cft, fpiri- 

 tum citatuui non polTc pati a corporc : quia anima rationalis 

 vnita corpori moibido multa patitur. I V. Si anima noneft 

 •ci traduce quortiodo nos pcccauimus in Adamo f Anima 

 quippe principale tftfubictflum peccati rcorptts nonnifi qua- 

 tcnus anirax inftruraentum cft. Ncccfrc igitur cft, vt & ani- 

 ma & corpus fuerint in Adamo. Rcfp. Totus homo fuit in 

 Adamo, fcd non totum hominis:id eft, compofiium fiue fup- 

 pofitum confidcratur in Adamo ,non rationc vtriufquc partisj 

 fcd tantum ratiore altciius. Sane quod tribuitur paiti, tribui- 

 tur ctiam toti, vt doccnt Logici , fcd fccundum illam partcm. 

 V. Si aniraa non cft ex traducc , Chriftus carnc fblum nobif- 

 cum communicat , omniaque eius bcncficia adcorpus , non 

 etiam ad animam pertincnt. Rcfp. falfam cflc cbnfequcntiam, 

 Nam Chiiftus corpus fuum habct cx fcminc virginis,animam 

 habct a Deo immcdiatc : arquc ita naturam candcm habec 

 nobifcum coir.munem , ideoque totain hominis natbram fu- 

 fcepir , vt totam rcdimeret ,id cft ,& corpus & animam,ho- 

 minum fcilicet clc>itorum. V 1. 5i anima non cft cx tra luce> 

 honio non generatfibi fimilcm fccundum fpccicm.Nam ani- 

 ftia rationalis conftituit fpccitm. Rcfp.Hoino i^cncrat fibi fi- 

 milcm , iii quantuin virtute fcniinis difponitut raatciia ad 

 fufcipicndum foimam illam fuam. Tamctfi eigo non gchc- 

 rct formam, fuppcditat tamcn formi illi mttciiam , atque ita 

 confctt aliquid ad to atat anini.r,faltcm ««7« r/, ncmpe ad cf- 

 fe quod habct in mareria fcn in corpcic organico , cuius eft 

 iilus. Q_y6 pettinet illud philofophi : Nrn j^cncratur hoc & 

 hoc,id cft,matcriaivcl forma : fed gcncratur hoc iii hoc,id eft, 

 totum compofitum. Deindc anima non eft intcgra fpccics, 

 fed pars tantum fpccici : quia fpecies matcriam ,fotmamt& 

 Compofitum fimul complcv^^itur. V II. Si animz ritionalej 

 i Dco infunduntur , Deus cooperatur adultcris & pcccatori- 

 bus. Refp.Ncgatur confcquentia: quia in ifta aftione maia 

 illud quod eft natura:, fimplicitcr & pct^fe bonum eft,& huic 

 coopcraturDfus : quod vcru malum cft , illi non coopcratur 

 Dcus. Quo pertinet illud finiilc : Cum Dcus proli cx ftupro 

 fufcepta: animam immcdiatc infundit, non magis fcortato- 

 rum culpx affitiis cft , quam natura: furum , cum eX furtiuo 

 tritico.non miniis quam cx cmptitio, hctbcfcentcm viridita- 

 tcm,vbefemquc ac Irtam ciicit fcgctcm. Nam vt gcncra , fic 

 opcra , phyfica & cthica plurimum difFcrunti Scholaftici di- 

 cunt,Dcum non coOperari in ficri, qui aftus cft pcccati,fcd in 

 fafto , idquc diuctfo modo. V II I. Si anima rationalis a Dco 

 crcatur, homo partim gcncratur , partim creatur : quod eft 

 monftrofum. Refp. Minimc hoc cft monftrofum : quia id di- 

 titur monftrofum , q'iod natuiam particularcm eucrtit. hic 

 autcm modus produccndi conuenit & anim.T: & cotpoiis na- 

 turat. I X. Anima hominis fccundum fubftantiam cft vnica, 

 intcllefliua.fcnfitiua, & vcgctatiua. Anima ftnfitiua in homi- 

 ne gcncratur cx fcminc,vt in c.Ttcrisanimantibus.Ergc)& in- 

 tcllcdiua. Rcfp. Maior eft f,ilfa. Sunt cnim plutcs forma: in 

 hoinine ; fcilicet gcncralcs fiuc gcnctica:, fibi inuiccm fubor- 

 T«w. i 7, 



diiiatx : quod ita patet. Si homo eft & coip\is , & mirtom » 

 Viuens,&animal,&hi>mo;ncccirceftvtiftaium rcium for- 

 mx etiam fint in homihe : quia rcs cft talis pct foimam fiue 

 cflcntiam (uam.Quod autem dicitui: Natura in rc vna tcfpuic 

 multirudincm foiniarum:hoc de multitudinc formaium alie- 

 narum.non autem fubordinatatum , cft accipicndum. Aique 

 ha:c funt pta-cipua 4vX,'7''»" aiguracnta : quibus ita dilutis, 

 concludimus, animara infundendo crcari, & creando infundi! 

 Quod dum dicimus , creationera illajn non abfolutc accipi-' 

 nius,vt in wfuTtmJial^ , fcd relate ; ncropc rcfpcftu fanaioni» 

 jn primigcnid illa crcatione promuJgatar ; in qua tria hac noi 

 tanda. i. Dccrctum Dci 4p propagationc cuiuflibet fpe- 

 ciei. X. Tacita promiflTio huic dccrcco adiunifta. j. Bcncdi- 

 aio ; qua: non facit Tt fcraen parcntum cdat animam,non vc 

 horao gignat animam , fcd vt gignat homincin. Atquz hic 

 vis promifllonis & bencdiv^tionis diuin* ci lcge crcationi» 

 c-.fcrta, 3 nonnulli^ fuit tradui appellata ; quia quafi per fuc- 

 ccdloncmaparcnribus in filios traducitur, hon pcripfos.fcd 

 pcr bcncdidioncm diuinam , qua Dcus facit , vt hoc vel i'llu<l 

 fcmcn fiio tempore accipiat animam intcllcaiuam ,atQuc itA 

 fit prolificum , non emittendo cx gremio fuo aQimaro, fcd il- 

 lara admittendo- 



Cap. II. Dc mmortalit/ttf animai, 

 P R yE C £ P T A. 



FVit creatio anil-nce : fequitiir illius conditio.qn* 

 relpicit adiunfta & effeda anims , fiue a^tum 

 ipfms priiTUtn & fccundunn 



Adiun«5l^a animx fcparai* fuht imriiortalitas & 

 facultates piopriarv 



I>-nmortal)tas eft;, (^ua ianima a corporc feparata 

 viuit vitam abfque fine. 



Illvt demonftcatur quatuor argumeritorum claA 

 fibusk 



Prima claflls continet teftimonia Scripturx Ve- 

 teris & Noui Teftamenti. 



Secunda claflls exliibet arguraehta dufla ^ natu- 

 ra Dci-, 



Tertia claflls cbntinet af glimenta i natura ipfius 

 anima; intelledtiux. 



Quarta proponit confenfam vniuerfalcmi 



R E G V L i£. 



/. Anima intellenitia tjlimmortalii,non tiatHrajM^, 

 /ed voluntate Dd, 



Immortale, qucmadmoduth & *ternum, bifariahi dici fo- 

 lct : aut quod nulla potcftatc , ctiani diuina , aboleri poteft, 

 quo pafto folus Dcus eft immottalis, Cmpliciter; abfolute, 

 pet fc & natura fua : aut quod non ihtcrit quidcm , fcd tamcn 

 pcr ablolutam Dei poteftatcm dcficere poteft : cuiufmodi di- 

 cimus cire angelum & animam intelleiftiuam. Qjiod autem 

 Bonnul.'i doccnt , angclum & anitnam hominis natura fua cf- 

 Ic immoitaltm,hoc ita opoitct accipcre : ahgclum & animam 

 hominis hanc a Deo naturara acccpilTcvt noh pclTint ihtcrirf. 



/ /. jinimtim ejfe immortitltm ^ fidet dectmit > <^ 

 iHmen natnralt demonfitat. 



Magno apud vetercs ftudio & contcntionc qusCtUm fuit, 

 efTetne anirtius hominis immoitalis , an vna cum corporc in- 

 teriict : primufque intcr eos ea dc rc difputafrc dicitur Phc- 

 rccidcs.ieferentc Ciceronc i.TuJeul.gui/l.dcindc alij in Aca- 

 demia , in Pciipato , ih Stoa , ca:terifquc philofopliantiura 

 gymnafiis,dignam videlicct lati conttoucrfiam, in qua homi- 

 num ingcnia dcfudarent , cum omnium caufa agcrctur. Ea 

 enim difputatio cftk vnde non folum diuini numinis colcDdi 

 tatio magna cX parte dependet , fcd qu.T ad fumroutti homi- 

 nis bonulh dcfinicndum , atque ad motcs conformandos in- 

 tcrcft nlagnoperc. Ita autcm comparitum cft hoc dogma de 

 immortalitatc ahima: , vt dcmonftratio fidci , qnam vocanti 

 fola polTit htimincm in pottu fcicntix eXtra fludtus dubita- 

 tionurti c6llocaic , cum dcmohftraiio luminis naturalis fo* 

 liim pr.fparct animum ad immotum lcicntir habiuim con- 

 fcqucndum. Quanquam ctiam accidcrc poflit , vt icm can.» 

 dcm hic fide amplcclatur, ille ratione alTcquatur. Scddilpi- 

 ciainus , quonam mo.lo anima: humans immottalitas aflcii 

 polfit. Siatuimus antcm quatuor clalTcs , fiueordincs ,argu- 

 mcntoruin. In frima clajfe funt tcftimonta Sctipturx , vetcri» 

 & noui Inftrumcnri.Nam Ctnef.ij.^v.y. <^ ler.^j.-v.^j. itcn» 

 ExoiLj. v.6,c«lUto rumMntth.n. v. ^i.}}. docciut , quod 



^ , laii» 



Quottiod^ 

 animi in- -ii 

 tellcaiua • 

 fitimtnct» ' 

 illisl 



Qujbus at- 

 gumcnto- 

 tum gene- 

 ribus im- 

 morialitas 

 animx ru 

 lionalic 

 mftruuut t 



