Appendix. 



M? 



coaU-ruanJam : vcl pet accidcns , ea<]iif vci non ncccllaria, 

 vciila qui cx lucio ; vcl inufiuta.vt illa ,<iiia:cx cxdc altc- 

 rius capitur. 



XIII. u4n incominentia verfitur tn rtbfu , cjtufiint 

 HiUitra molefli. ? 



Ntg. Aliquando enim in rcbus natura iucundis vcrlatur, 

 vtin voluptatibus, circa cjuas vcrfatur incontincns finii>lcx: 

 aliquando in rebus vi fua niolcltis , qux tamcu incontnitnti 

 compollto, id efl; Jcrtorto,funt iucundi- , idquc quacuor mo- 

 dis. I. Ex morbo,vt in pleuritidc. i. Exinfania.vc in plucne- 

 (i. 5. Etconfuctudincvtinbarbarie. 4 Ex corruptanatura: 

 V t li quis contra gcnus dclcdktur lapidc, contra fpociem pe- 

 cudc i fi quis concra ordincm natura: non fcruct modum ; (1 

 quisdcniquc contra fcipfum (uacapiatur forma. Molcllum 

 itaque fimpliciccr non paritdclcftationcm , fcdiclpcducor- 

 rupt.t natun. 



XIV. Vnnmincontinentia circa cupiditatem deterior 

 ft e,i, qtiA circa intm virfiitur ? 



AfF. QjJia iratus fubito mouctur, & fimilis efl; incauto fcr- 

 uo , cftque (implcx & apertus , & plerumquc agic pcenitcn- 

 tiani:at incontincns mouctur cum quadam dciiberatione, 

 cft limilis fcrs infidiofs , eit dillimulator , & raro agit po:ni- 

 tcntiam. 



X V. jinfcritM morimjit horribtHus quidcm, minui 

 tamen maltim ^tiarn vitium ? 



Difl. Nam fcritas, quK contingit ex dcledlatione rationis, 

 vc in lunaticis&quibufdam pra;gnantibuscft minusmalum, 

 quam vitium; quia vitium elt malum animarum,kritas carei 

 aninia : at fcritas , qua: oritur ex peflima conluetudine , vt ia 

 tyrannis.eft mams malunv, quam vitium : vtpote qux ellvi- 

 tmm multiplicatum. 



XVI. ^riintemperantia hydropi incontinentiamor- 

 bo cojriitifiii reH-e ajjimiletur ? 



Aft. Nam vt hydropici fcmpcr adclFc fcntiunt fuum ma- 

 him, epilepticiautem intcrualla habent : ita intcmperantes 

 pctpetuo cxhalant fcclus , incontinentes aliquando inducias 

 liabcnc. 



XVII. An contincntes temirarij fint minus mali, 

 qukm infrmi ? 



Aff. Quia folum cx afFcclu finc deliberatione pcccant. 



XVIII. An continens tn reSa ratione Jcmptr per- 

 fislat ? 



Aff. Continens enim & pcrtinax in hoc vno conueniunc, 

 quod in opiuione vterque pcrfutanc ; fed ille in bona , hic '\a 

 mala. 



XIX. Anfaciiius incontinens ex conjuetudine, tpikm 



incontinens exnatura curetur ? 



Aff. Quiaconfuccudo citius mutatur quam natura. Harc 

 cnim altillimas agic radices. 



XX. An melancholici incvntinentes facillime cu- 

 remur ? 



Dift. Melancholici, qui fiunt naturaliter, facile ciirantur; 

 alilli, qui fiuutvioIentcr,vc excura , morboi ftudio,nonfa- 

 cile. 



XXI. An jpeElet ad philofephum moralem, dif^ut^tre 

 de voluptate CT dolore ^ 



Dift. Naturalis philofophus confideratiftarcfpeiflunatu- 

 ta: : Moralis rcfpeiftu virtutis- Fiiiis cnlm vltimus coniun- 

 ftus cft cum voluptate. Etomnis vircus hutnana verlatur 

 circa voluptatcm & doIorcm.Pcr voluptatcm deniquc & do- 

 lotem , vcluti pcr qusdam figna, anadlio fit bonavel mala, 

 auguramut. 



XXII. Anfit aUcjiia ahfiilitta voluptas ? 



Dift. Voluptascft (implcx , qux nullum admixtum habet 

 dcU"rem, vt in contemplantibus : vel compofita , quz dolo- 

 tcm habct admixcum,vt in felicitate aftiua. Hic tamen do- 

 Jor , qui coutingir , vcl contcmnitur , vcl in bonum conuec- 

 titur. 



XXIII. An voliiptMfit bonum per fc ? 



Dift. Volupras bona eft vel per fc , vt illa qux fequitur 

 aiftionem boni : vcl per accidens , vt illa , qu« ordinaturad 

 virtutcm. 



XXIV. Anpntdens femperfu^iat voluptates ? 

 Dift. Voluptatcm fcedam femper fugit : bonam , quse eft 



vtilis & nccelfaria, non itcm, 



XXV. An voliiptas diri poffit furnmum bonum^ 

 AfF. Scilicet refpeiflu naturz , qus dolorem, vt fummum 



malum fugic : &rcfpc>Sugradusi quia vc eftaliqua voluptas 

 bona, ita etitaliquaoptima. 



XXVI. An voluptates corporis magis expetnntur, 

 c]tiam tintmi ? 



AfT. Qu,ia magis naruram demukcnt. 

 Tom-Ul. 



XXVII. An di^cHeftttenere modiim& rationcm 



in voliiptate ? 



Aff. Idque idc6cucnit:quia voluptaseft naturalis , dclc- 

 dlabilis, infi«iiofa& fubtilis. 



X X V l II. An DeM vnk & Jimplici in perpetuum 

 VoUiptatr fruatur ? 



Aff. Dcus enim fcmpcr in fcipfo dcIcLlatur. 



SECTIO OCTAVA. 



De»mi- 



citia. 



I. An amicitia fit virttu , diftinUa ab aliis ? 



Aff, Amicitia accipitur vcl n3curalitcr,aut pro fympathia, 

 vt in plantis i aut appctitu focictatis.vt In bcUuis : vcl raora- 

 litcr, &ficeft vel bencuolentiOEaClus internus ,vcladlusex- 

 tcrnus, ortus ex bono dcledabili, vtili aut honcfto:qu3E 

 podrema cft virtus vcte ac fimpIicitLr. 



I I. An amidtia confistut inamare velin amari'i 

 Refp. Confiilit in vtroquc : maxirae tamen in nS araarcj 



tanquam dignioti. Ailio enim prsllantioi ell palfionc. 



III. An obieEliim amicitis,fii bonwn amibiie ? 



Aff. Amabile autem illuH eft talc vel proptcr fe.vt virtus: 

 vel proptcraliud, vt iucundum& vtilc. Dcinde amabilc eft 

 vel (implex , vt vircus : vel mixcum , vt vittus coniuniTta cum 

 vtilicate. 



I V. An reEie amicitia dt^iid.ftur in tms jpecies ? 



Aff Nam ficuci ttiplex eft obicAum amicicia; , honcfluili, 

 vtile,iucundumi itatrcs ipfius luntfpecies,videlicetamicicia 

 itudiofaleu hrma, vtilis, &iutunda. 



V. Anamiriiia vtut tannim :it inrer bonos ? 



Aff. Quia inter eos tantum eft fimilitudo morum : cum 

 morcs mah (int diirimilcs cum bonis, tum fibi inuicem. 



V 1. An amicitia veraft obnoxta calumnns velin-- 

 iurtii ? 



Neg. Qnia amici proprium eft amate amicum tanquani 

 cura, qui dicitur Alter cgo.Quod fi aniicus labatur,emendari 

 dcbct, nontiaduci. 



VII. An loLorum interualla tollant amicitiam'i 



Dilh Habitus amicitix non dclctur locorum interualloi 

 a<3us vfufquc eius quotidianus abfentia dirimicur , nifi com- 

 pcnletur pcr incciuuncios & liceras veclorcs illos animi. 



VIII, Anf nesfint idonei ad amicitiam ? 



Dift. Senex quoad propenfionem nacura: , cll: minus aptus 

 ad focict.-itcm i quiaelf morofus, au.arus, melancholicus : fed 

 quoadeducationcm bonam,eftaptiffimusadamicitiami quia 

 fic eft conftans, fapicns, & dcleftabilis. 



I X. An amicitia abfoluta jeuperfeBa ftt folum in- 

 ter duos ? 



Aff. Quia relatio eft inter amicum & amicum , qui funt 

 tantamduo. ^ 



X. An amicitia ex iucundo fit fmr.lior vcrs, , c^uam 



illa ex vtili ? 



Aff. Quia certior & diuturnior eft dekaatio, qaam rerum 

 affluentia. 



X I. An reges , fummi<jHe viri , perfcElos habeant 

 arnlcos ? 



Dift. Quoadgradum authoritatis rcx & rcx poffuntcffc 

 amici , non vero rex & conful : fed quoad habitum vfumque 

 vircucis inccr regcm & confulcm poceft effc proporcio & amr- 

 cicia. Propoici(Sinquaminoddignicacis,fcd vircutis. 



XII. An fit amicttia patris curn filio , mariti cum 

 vxore, principis cumfubdito ? 



Dift. Amicicia eft vel jequiparantii inter squales , puca 

 Lxlium & Scipioncm : vel difquiparanrix incer insquales:ac 

 hsec eft vel oeconomica inccr pacrem & filium , maritum & 

 vxorem : vel politica,inter principem & fubditos. Memineris 

 autcm , in omni amicitiarequiri aqualitatcm , non perfon*, 

 (•A materiK, id cft, rei amabilis. 



XIII. Anliceat drnico optare optima ? 



Dift Optima,veI funtinnoftrapoteftate , vt afRaerediui- 

 tiis: vel extra nofttam poteftatcm,vt Deum effc. lila, non ifta 

 licctoptare amico. 



XIV. An praftantiw fit amari cjukm homrari ? 



Aff. Quia amatieftbonum,minusfubietlum mutanoni,& 

 maiora adfert commoda, quam honor. 



X V. An mjter plns diUg^at filiurn, cjukrn pater ? 



Dift. Pater plus diligit filium quam mater , :d eft conftan- 

 tius : fed mater plus diligit, id eft, fcruentiiis propter cercitu- 

 dinem prolis, difficultatem partus.deleftationem conccptus, 

 participationcm fanguinis. 



XVI. Anamicitia& iuHitia verfentttr eirca idem 



obietlum commune ? 



Aff. Quia verfantur circa focietatem , squalitatera rei , & 



M 3 confer 



