Encyclopa^di^ Lib. XXV. 



3S4 



etiam pro toti.is munai peccatis. Marc.i6.v. . 6. Qxii cted.de- 

 nt&bWi"isfL.e.it, leiuabimr. Eft.ti-^v.li. Cog.it.o.ie fu. 

 iulHfic3tiuftusferuus.iieus.iiultos , ciuorum .niqu.tates iple 

 baiulauerit. Vide qttoque loc.Jeq.uum.i. 



RegVL^ DlDACTICyE. 



Vocatlo 

 in gcnert. 



I. 



Be vocatione in genere fit!^t hs, regnU. 



Vocatio 

 commu- 

 ais. 



Vocat.o 

 fpecialis. 



Insniten- 

 ti.i vci 

 aiubigua. 



I. VnioaimChriftoefficitHrpervocatlonem. N.-im i.j voca- 

 tioneeft obl.itio & rcceptio Chr.fti. i.Oblatio Chri(li ef, qna- 

 i'le proponitur hominihm , ■uc mediiim fnffi iens uecejfariiim ad 

 fitlutem.i-Receptio Ch<-illi eji .quk CiirijltM oblatui homiai con- 

 iimgitnr,^ homo Chrisio Coiiiangitur , inquam, vel extcr.ic 

 taiitum , veletia.n intcrne : Hinc oblatio & receptio Chrifti, 

 adeoque & ipfa vocatio, ell: externa , vel interna. ^.Xccatio non 

 pendet a digmtate aiit volicnlate Ijominis voca/idifed a volun- 

 tate Dei vocantu. Vocatur ea..n honio miler & mortuus in 

 peccacis ; vocatur, iiiquam, a ftatu peccaci ad ftatum gracia:. 



I I. Be vomione commnm eleBorHm & hjipQcri- 



tarwn hifmt canones. 



l.Materia huim voattimis non [unt omnes homines/ed qiti ■ 

 ttis ex genere hiimmio.XA tcftacur ptaxis V.& N.T. t.Fdrma hu- 

 im vo^attoni^ eji in obUtione benejici< redemtionis,^ m pre.ce- 

 pto de acceptatione. Atquc hxc eft oblacio Chriif. externa ; cui 

 refpondet receptio excerna. 5- Finis hitius vocatioms eji,vt ho- 

 mines perduca-iUtir ad flatiim gr(itii:.communis:wx.,m(]n3.m,]^t'i- 

 ducanturad commi.nionem gracix, nou aucem gloriae. 4. Vo- 

 eatio commitnis primariojit propter eleffos , fecu-idario propter 

 reprohos. lllos enim Dcus vocat feruandipropuiico : hos , quia 

 permifti fuateledis j.Eat vocatione communi nonjlatim eleSio 

 tonduditur.ii.Homines iubenttir crederefe ejfe elecios jy redem- 

 los.cum exploraiioneJidei.i.Cor.! 5-5. 



III. 2)f vocatione fpecidi , qm efi eleElorum 



irofna,junt h& reguL:. 



V.Hne vocatio in Scripturis appellatur noua creatio,regenera- 

 tio, trailio. refufcitatio. EXeeh.i('.zb.>..Cor.^.('.Iohan.i.:.c.6. 

 ^^.lnfcholisnominatiireleBioaclualis,voi atio efficax,^ veca- 

 iio interna.\u(i cnira vocatio com.-nunis fa'pe ctiam efl .ncerna, 

 quatenusrad.ocoirnicionis .iiensilluftracur &corgaudioaflici- 

 tur : tamen vocacio fpeciahs >(s/)' 'ilo^c'-" dicitur interna , qu.a 

 interiorem homi;ie.-n cfficit & afficit. i.Vocacionis pro6rucaufa 

 impellens efl miferuordia Dei. Hifc eiiim efljcic, vc ho.no a.ii- 

 riialis,mifcr,carnalis, peccator, alienatus a vita Dci,morcuus in 

 peccacis fiac fnnci. !lis,tElix,filius DeuScc.^.Gratia hwmvoca- 

 tionis eji irreJiUibilis , non ratieue corritpt£ noilrs. natiir^ , fed 

 reSfeBugratiof&overationis Spirittn fancii. Ule f.quidem ex 

 noleiite tacit volentem. ^.Tempm huius vocationis non ejt ad^ 

 flriciiim baptifmo.Uam^Vios ante baptifmum.alios in bapcilmo, 

 aUospoft bapcifmum Deusvocac. ^. Ejfeciii huiu^ voiationis 

 funt immediata,vel mediata. Ibi funt posnirentia,fides,& fa.i- 

 (5litas : hic iuftificatio, fand.ficatio, & glorificatio. 



Locvs XXVI. 



De PcemtemiA. 



Pr^cepta. 



1. ^^ Ffeda vocationis ( immcdiata fcilicet J funt 



dfeal paenitentia,fides, & fanditas. 



2. i"oenitentia hoc loco efl dcttftatio peccati^ eiuf- 

 quc deploratio. 



Regiilas pofittuas vide loc.pra:ced. 



R E G V L jE DlDACTIC.it. 

 I. Poenitentiavocabtilum tribtujnodisfttmittir. 



Poeniten 

 «ia fi(km 

 ^iQteccdit. 



Primo panitentia fumitut pro tota ho.iiinis mutatione , & 

 definitur , qui peccaca agnofcimus , agnica dc-plora.iiu.s, fida- 

 ciaque in Dci mifciicordiii & Chrifti inericonoserigimus,cu.n 

 firmiir.i.io a pcccatis abftinendi & Deo obedicnd. ptopofico. 

 Deinde eft ide.n quod rcfipifcentia , qu.c conliific in .nortifica- 

 tione veccris & vuiificacionc noui hoiiiinis. Denique cft dolor 

 ille , qui ancccedit fi lcin , & pct fidc.n collitur. CLU* poftrema 

 figuificacio cft huius loci. 



1 1. Poenitcntiiifidem natura antecedit in vocandu. 

 Oportet enim vt is , qui vocatur ex ftatu peccati ad ftatum 



gratix , primo doleat de peccato. Itaque pcetlitentia , Tti hoc 

 loco confideratur , conliftit eflenciahter in dolore fecundi.m 

 Dcu.ii, qui appellatur dolor ofFcnfa:. Ali^s trcs ftatuuntur par- 

 tcs pcrnicencix : dolor fiuc contricio , fiducia , & emendationis 

 ptopoficum. Et ita fides concinccur fub pcsnicentia. Ruifus 

 pc-en'centia fcquiturfide.il , quarenus eft idem quodrcfipilce.i- 

 tia : qua ncmpcfit , vt voluncas conuertacur ad bonum agcn- 

 dum cum aaerfatioue & odio peccaci. De hac vide mox loc. 

 de faniflificacione. 



Locvs XXVII. 



De Tide. 



r R ^ C E P T A. 



I- JxgJ ides efl: hifloiica, miraculorum , temporaria, 



«M vel fahiifica. 



2. Fides hisiorica,fen dogmatica",eft vniuerfaiis, vel 

 particularis. Illa refpicit totum Dei veibumj hixc ali- 

 cjuam eius partem. 



5. Ftdes '/niraculornm efl: adiua,vel pafliua. 



4. Fides tewporaria fpedlatur in conuenientia & 

 difFcientia cum fide fahiifica. 



f . Ftdes faluifica fpe(£latur in ortu,natura,& gradu 

 fuo. 



6. Orttis eius efl: immediatus & extraordinarius, 

 vcl mediatus & ordinarius. 



7. Natura fidei fahlific£ fpedatur in cllentia& cf- 

 ficientiaipfius. 



8. Efientia cius eft n-A).'fc5:e(»>rcu fpecialiflima per- 

 fuafio& applicatio gratisE fahuaris in Chrifto. 



9. Effctentia ipfius cft,qu6d ex fe parit fiduciam, 

 fpem, charitatem, & gaudium. 



10. Gradm fidei faluificie eA indmas , mcdius,& 

 fummus. 



Reguloi pefitiuas vide loc. 19. 



Regvl>?i Didactic^. 



I. Ftdes efi qud, creditur, vel qua creditur. 



Fides, qri£ creditur, eft ipfa doftrina fana in Scriptucis reuc- 

 laca , i . Tim. 1 9. Fides qua creditur , aut elt gcncralis & coin- 

 munis , clcdtorum & hypocricarum,caque hiftotica (cu dognia- 

 tica , miracuiorum , vcl cemporaria : auc fpecialis & propria 

 eletSorum. 



I I. Fidei faluifica fiorma efi in apvlicatione fpe- 

 ciali promiffionum euangelij. 



Nam fides faluificaeft, quahonio cleftus promifllones <».a- 

 tuitas dc Chriflo , ex eua.igelio agnicas , fibifirmiccr apphcar, ■ 

 iifquc fuauiter acquicfcit. lcaque fornia fiaei eft in applicacio- 

 ne fir.na , quxex feparitacquiefcc.iciam , fiduciam, & fimilia. 

 Hincpaccc, fidem faluificam, (eu iuflificanrem , efle formaliccr 

 £covttiiidSi in jncclletflu ; confequcnter & cice;)-»)?<>c4!f etinm iii 

 Yoluncace. Nimirum xo credere ef1: adus fidei clicitus. Simili- 

 ter credete pro.tiiflloncm g.atix ad (e pertincrc. Ifte vcro 

 aftus pertinct ad incclledu.ii.Nam vlci.iia refolucio fidei , qua- 

 tenus denotat adlum crcdcndixft in petfuafioncm & conuidio- 

 ncm intellcdiis, profeiftam aSpiricu fando. Alias vltima fidci 

 rcfolutio, quantum ad rcm credendam , fit ia authoricatem reu 

 rcuelationemdiuinam. Ca:teru.n quia confequenter volunt.i? 

 nioueti folet , vt acquiefcat in proniiflipne applicata , idcirco 

 voluncas vuljio in cordefeuvoluntatc coUocatur. 



III. In fide faluifica attenditur ortus & gradns. 



Ortm eft , quod gratia prceuenicnte , qua elcdli & vocati fu- 

 mus.per efficaciam Spiritiis fantfti, fides in nobis adulcis gigui- 

 tur per vcrbum , & fouetur pcr facramenta , vt airenfu fpcciali 

 ftacuamus , Deum efle noftrum patrc.n in Chrillo , ludlaiido 

 cu.n dubicacionibus, & tandem cx iis eluitando. GradtM fidci 

 non caucum eft varius in diuerfis hominibus , lcd eciani in vno 

 eodc.nquc hominc. Sua namquc habcc incremeuta , &decre- 

 mcnta:aunquam tameuamitcitur. 



Lo c V s 



