DE ARITHMETICA. 15 



tram, et figura directi supraposita relinquatur 

 intacta ; si Humerus compositus, addatur digitus 

 suprapositae figurae et sinistretur articulus. Si- 

 militer quaelibet figura numeri multiplicands in 

 penultimam multiplicandi donee perveniatur ad 

 primum multiplicands, ubi operandum est ut 

 prius, vel quemadmodum determinatur de primis; 

 deinde anteriorandae sunt figurae per unicam 

 differential*], ut prius. Nee cessandus est a tali 

 anterioratione nee a tali ductu. Quovis quae- 

 libet figura numeri multiplicands ducatur in 

 quamlibet figuram numeri multiplicandi. Si 

 autem contingat quod prima figura numeri 

 multiplicands sit cifra et ei supponatur figura 

 significativa, loco illius superioris deletae scri- 

 benda est cifra. Si autem contingat quod 

 cifra sit inter primam figuram et ultimam 

 multiplicandi, anteriorandus est ordo figura- 

 rum per duas differentias, quamvis ex duc- 

 tione alicujus figurae in cifram nihil resultat. 

 Ex perdictis ergo patet quod si prima figura 

 numeri multiplicandi sit cifra, sub ea non debet 

 fieri anterioratio. Sciendum autem quod in mul- 

 tiplicatione et divisione et radicum extractione 

 competenter potest relinqui spacium vacuum 

 inter duos ordines figurarum, ut ibi scribatur, 

 quod pervenit addendum aut subtrahend um ne 

 aliquid memoriae intercidatur. 2 



2 Vid. Piscatoris Compendium Arithmeticae, 12mo. Lips. 

 1592. Ursini Systema Arithmeticae, 12mo. Colon. 1619. Frisii 

 Arith. Pract. Methodus facilis, 12mo. Colon. 1592. Tonstallus 

 de Arte Supputandi, 4to. Lond. 1522. 



