DE ARITHMETICA. 17 



incipiendum est operari ab ultima figura numeri 

 divisoris, et videndus est quotiens, possit ilia 

 subtrahi a figura sibi supraposita, et reliquae 

 a residuo sibi supraposito, si aliquid fuerit resi- 

 duum. Viso ergo quotiens, figurae inferioris 

 ordinis possint subtrahi a suis superioribus, 

 scribendus est numerus denotans quotiens ex 

 directo supraposito illius figurae sub qua est 

 prima figura numeri divisoris, et per illam divi- 

 dendse sunt omnes figurae inferioris ordinis a suis 

 superioribus. Si autem contingat post anterio- 

 rationem quod non quotiens, possit subtrahi 

 ultima figura divisoris a figura sibi supraposita 

 super figuram sub qua est prima divisoris, recte 

 scribenda est cifra in ordine numeri denotantis 

 quotiens, et anteriorandae sunt figurae, ut prius ; 

 similiter faciendum est ubicunque contingit in 

 numero dividendo quod divisor non possit subtrahi 

 a numero dividendo, ponenda est cifra in ordine 

 numeri denotantis quotiens et anteriorandae sunt 

 figurae, ut prius : nee cessandum est a ductu 

 numeri denotantis quotiens in divisorem, nee 

 a ductu divisoris subtrahendae donee prima 

 divisoris sit subtracta a prima dividendi : quo 

 facto, aut aliquid erit residuum aut nihil : si 

 aliquid sit residuum, reservetur exterius et scri- 

 batur in tabula et erit semper unius divisoris, 

 Cum igitur facta fuerit talis divisio, et probare 

 volueris utrum benefeceris, multiplica numerum 

 denotantem quotiens per divisorem et redibunt 

 eaedem figurae quas prius habuisti, si nihil fuerit 



c 



