I. 



DE PRAXI PHYSIOLOGICA. 



INTRODUCTIO. 



^onsideranti mihi medici practici munera, maximi ecquidem mo- 

 menti occurrit illud, quo non jam vitam iabefactatam restau- 

 rare, aut solummodo paullisper sustinere adlaborat, sed ubi 

 ex sinu naturae semper vigentis novo splendore vitam sese 

 evolventem adjuvat, ab errore arcet, et denique ad illud 

 admirandae perfectionis et pulcritudinis culmen perducit, quo jam inte- 

 merata ejus idea quasivero coeleste quoddam phaenomenon manifestetur. 

 Táli munere fungens medicus artificis potissimum nomine gaudeat 

 oportet, cum prius restauratoris potius officia profitetur, nec non Phidiae 

 tunc aequiparandus, qui Apollinem Junonemve moliatur, quamvis et re- 

 stitutoris opera non minorem entheum deposcere videatur. 



Summa medici dignitas depromenda est a sublimiori illo státu, quo 2 

 tamquam Physiocrates náturám ipsam juxta fines humanitatis moderatur. 

 Neque despicienda veterum populorum Aegyptiorum, Persarum, Indo- 

 rumque šunt instituta, ubi veneranda classis physicorum, aut sacerdo- 

 tum., aut Magorům, aut Braminorum nomine primům in regimine locum 

 obtinebat, quamvis omnino abusům non defendam, quem aut consuetudo 

 per saecula inveterata aut malus genius intulit. 



Datur čerte medici quoque agendi ratio positiva, qua, cum vitae 

 stamina juxta leges naturae curando evolvit, evolutum organismům per 

 omneš ejus periodos rationibus justis accommodat, individuum humanum 

 in eum statum corporis et aniniae perducit, quo si plures, quamvis cha- 

 racteribus diversis et individualibus in intimiorem societatis nexům con- 



165 



