J. PURKYNÉ: 



currant. liarmoniam illam sponte oriri necessum est, quam vix philo- 

 sophorum, platonicas nectentium respublicas animus concipere su- 

 scepisset. 



Ouamvis vero dudum cognitum est, dari omnino artem quamdam 

 physicam, quamvis ob oculos nobis fere quotidie versentur specimina 

 plantarum, quas gnarus cultor ad formám speciosissimam educavit, ani- 

 malium exempla quae sagax oeconomus et statura et usu vitae perfectis- 

 sima excoluit finibusque suis determinatis artis legibus adcommodavit: 

 tamen, si quis ejusmodi aut possibilia aut consentanea de cultura orga- 

 nismi humani contendat, jam paradoxon clamitant, et quasivero liber- 



3 táti humanae infestae inferantur manus, in eo reluctantur iníensi, ubi 

 agitur de vera ad libertatem assequendam corporis et animae infor- 

 matione. 



Consvetum enimvero est, medicum in eo semper versantem con- 

 spicere, quae ad aerumnas et miserias vitae iiumanae levandas et repa- 

 randas contribuunt, atque hoc opus pro praecipuo habere, ad quod agen- 

 dum aut fragiiitas humana aut depravata vivendi et educandae juven- 

 tutis ratio compulit, neque curatur, medicínám tunc primům omnibus 

 numeris absolutam futuram esse, dum, quantum in tantis vicissitudinibus 

 et potentiarum externarum influxu inimico fieri potest fragilitatem orga- 

 nismi stabilire, adfectiones praecavere, morbos arcere instituet, hasque 

 institutiones exsequetur adeo ut vita humana per omneš suas periodos 

 in quovis individuo justis terminis societati et sibi accommodatis ad 

 naturalem usque finem bene concepta, beata, speciosaque promo- 

 vebitur. Quae quidem non šunt casui rclinquenda, neque tamquam le- 

 viora negligenda et postponenda illis quorum plerumque sera medicína 

 paratur. 



Jam ideo, quum dies diem doceat, clarius perspectum est civitatum 

 rectoribus, ad salutem populi physicam servandam et promovendam. 

 Medicínám publici juris fieri debere, ut adeo sanitatem et physicam per- 

 fectionem totíus popuH pro scopo ponens, auctoritates et vires exsecu- 

 trices pubHcas sibi vindicans, illud efficiat, quod dispersi singulorum co- 

 natus frustra tentaverint. 



4 Atque hoc Medicinae munus, praxim ejus physiologicam adpello, 

 víxque ullum adversantem mihi reperire autumno si affirmaverim hanc 

 tamquam cardinem esse statuendam circa quem primaria artis huius 

 contentio versetur; et quum Physiologia hominis sít scientia de idea 

 vitae humanae, de eius per individua et aetatis periodos normaH mani- 

 festatione, de ejus denique ad mundum externum relationíbus nativis 

 finique accommodatis, haud dubium est, contentionem illam, aut praxim 

 quae ideám hanc vitae humanae, intemeratam per individua atque aetates 

 evolvi justosque numeros cum rébus externis inire curat. praxim phy- 



166 



