EXAMEN PHYSIOLOQICUM ORQANI VISUS ET SYSTEMATIS CUTANEI. 



III. 



DE EXAMINE PHYSIOLOGICO. 



raxim physiologicam ad normám Therapiae considerare licet, 

 quae diagnosi, prognosi, indicatione, et curá absolvitur. Dia- 

 gnosis íundatur examine quod tum de státu praesenti tum 

 *})^ de praeterito accurate institutům viam parat ad reliqua pra- 

 -^ xeos munera rite instituenda. De examine quidem patholo- 

 gico, ubi accurata symptomatum indagatione de morbi cujusdam natiirá 

 informamur, plurima in institutionibus medicorum et specimina et dog- 

 mata invenimus. Non ita de examine physiologico, cujus exercendi in 

 vita communi necessitas non minor occurrit. 



Ouodsi enim de státu vitae ejusque functionum, et de organismi 

 conformatione individuali in dato quodam subjecto iiumano indagamus, 

 cognitionem inde acquirimus empiricam, quae ad principia scientiae sub- 

 limiora reducta, Physiologiam individualem constituit. 



Ouemadmodum enim in acquirendis cognitionibus physiologicis ana- 

 lyticam plerumque methodum applicamus, datas notiones empiricas ad 

 generaliores conceptus reducendo, donec ad suprema principia scientiae 

 regrediamur, ita contra non minoris est momenti ab universalibus ideis » 

 descendendo in concreto subiecto, ubi omneš notae sensuales et con- 

 ceptus scientifici empiriae et rationis ope quasi in foco colliguntur, sedem 

 contemplationis assignare. Ita fit, ut in objecto individuali omnis scien- 

 tiae apparatus in obtutum sistatur, illaque tunc primům quasi corpore 

 donetur, subjectum vero empiricum quod secus eniortuum et exanime 

 jaceret mentis lumine illustratum vitam demum induat. 



Maximi čerte momenti in quávis praxi est, etsi theoriam rei exacte 

 teneamus, eo adlaborare, ut scientia acquisita nobis semper presto sit, 

 et quas generales doctrinas rerum empiricarum tumultu intemeratas 

 animo continemus, eas etiam in rerum concretarum rudi indigestáque 

 mole acuto ingenio discernamus, Ita primům scientia organon vivum 

 fit, nec jam ut non raro contingit, in státu quasi embryonis quiescit, sed 

 impetum sponte in res externas faciens, eas sibi subjicit et omnem quá 

 latě patet orbem, in ditionem suam abripit. 



Sie quae inter caeteras doctrinas hac vi polleat, čerte Physiologia 

 est, cujus quid aut immediatum aut remotius contemplandi agendive ob- 

 jectum esse non possit, vix cognoverim. 



Hanč itaque generalis physiologicae doctrinae in organismorum sin- 

 gularium empiricá cognitione applicationem Physiologiam individualem 

 appellandam opinor. 



De Pathologiá quidem individuali Kieser in suo ingenuoso opere 

 (Syst. d. Medizin p. 624.) plura et maximě laudanda disseruit. Quum 



169 



