SYMBOLAE AD OVI AVIUM HISTORIAM ANTK INCUBATIONEM. 



lorem fere lactis spissioris subílavescentis indiiit. Tunc distinguendi 

 globuli oleosi quamvis rariores, praevalente humore seroso et albu- 

 minoso. Ita crescente magnitudine vitellus magis flavescit, donec in 

 maturissimo ovo colorem fere aurantiacum induat. Vitellus in ovulo ma- 

 turo, ac dum adhuc in initiis oviductus latet, multo etiam viscidior te- 

 naciorque invenitur quam ante fuit et quam postea evadit dum albumen 

 adducit, et íors partem aliquam ejus fluidam in se trahit. Jam ex eo, 

 quo flavescere incipit, distinguitur in centro ejus substantia albidior 

 fluidiorque, quam in maturis, cicatriculae propiorem invenies. Alba haec 7 

 vitelli substantia in enixis primům ovis luculentissime observatur. Est 

 profecto ea, quae Belliniano quondam problemati* ansam praebuit nec 

 jam solummodo in ovis coctis, sed in recentissimis quoque, et in omni 

 vitello ex eo tempore, quo distinctior apparet, invenienda. Dum nempe 

 forřicula Cowperiana, a cicatricula incipiens, partes vitelli sub aqua ex- 

 scindis, superficies inde ortae zonas třes concentricas diversi coloris prae- 

 sentant, quarum externa pallidor, media coloris flavi saturioris est, in- 

 terna rursus pallidior latebram substantiae albae fluidioris circumdans, 

 cujus latex uti in centro residet, versus cicatriculae nodum canalem sub- 

 tilem producere videtur**. {Fig. XVI— XVIII.) Caeterum centrum hoc 

 album, cum ambientibus concentricis stratis, tantam similitudinem cum 

 cicatriculae forma prae se fert, ut mirum non sit aliquantum praeposte- 

 rum judicium unum cum altero commiscuisse, praesertim quum in ovo 

 coctione indurato cicatricula, quae albuminosae est substantiae, ab albu- 

 mine, cui adhaeret, vix distingui possit. 



Substantia haec alba in latebra centrali vitelli contenta, sub micro- 

 scopio spectata, constat globulis albis majoribus albumine invicem junctis, 

 ejusdem fere consistentiae et formae, quae est substantiae, colliquamen- 

 tum cicatriculae occupantis, ita ut compareat, vigere quandam meta- 



* Cf. Laur. Bellini opuscula aliquot ad Archibald. Pitcarnium. Lugd. 

 Bat. 1714. p. 14. et porro: Comment. Bononiens. T. II. P. I. p. 85. P. II. p. 369, et sqq. 

 Comm. Pauli Bapt. Balbi de Belliniano problemate; item Miscell. soc. Taurinens. 

 T. I. p. 3. et sq. in Commentario Joanxis Franc. Cigna de ovorum elixatorum cica- 

 tricula, qui primus Bellinum refutare audet. 



** Seriores disquisitiones dubitationem de hac íabrica mihi invexerant. De Baer 

 quidem in opere suo {Ueber die Entwicklungsgeschichte der Thiere Iter Theil Konigsb. 

 1828) nostram de latebra centrali vitelli ad theoriam de halonibus applicavit, an vero 

 observatione propria confirmarit, nullibi liquet. Nisi jam chalazarum conformatio et firma 

 ad vitellum mediante membrána Dutrocheti adplicatio suíficeret ad explicandum 

 semper situm aequalem cicatriculae superiora versus, laticem centralem cum canaliculo 

 suo ad cicatriculam tendente, perpendiculo analogům dicerem, quo vitellus, suapte qui- 

 dem intra rnassam albuminis sursum tendens, a evolutione ulteriori detineretur, unde 

 cicatricula semper eundem situm supremum servaret. Latex omnino ille b^mphaticus 

 vitelli setnioleosa substantia specifice gravior justo assumi potest. 



203 



