J. PURKYNÉ: 



pendulo simul partem membranae vitellinae exscindas eluasque, dein sub 

 aqua, leňte mediocri munitus, membranas ambas (vitellinam et chalazi- 

 feram) volsellis duabus, se invicem juvantibus, divellas. Dantur ova, in 

 quibus libero oculo haec patent, membrána chalazifera, laxe tantum ad 

 insertionem chalazarum vitellinae applicata. {Fig. XXIII.) Dantur alia, 

 ubi funiculus non ad vitelli membránám, sed ad interpositum globům 

 substantiae albuminosae, membrána chalazifera obductae, terminatur. 



§. 14. 

 DE ZÓNA ALBICANTE IN VITELLI SUPERFICIE. 



n plurimis ovis, ex uno alterove íuniculo per membránám 

 chalaziferam, in superficie vitelli, una {Fig- XXIV.) aut plu- 

 res striae albidae, nunc ex una nunc ex altera parte aut per 

 omnem vitelli ambitům, módo inconstanti, continuantur, 

 ^ quasi ibi membrána incrassata aut in se plicata esset. — 

 Šunt isthaec, quae Vico ďAzvR* zonan albicantem vocat, et quae in 

 18 diversis ovis, diversissime disposita, nec, ut quidam adducunt, con- 

 stantem formám et ad vitellum rationem prae se ferendo, nil nisi vesti- 

 gium manifestius membranae chalaziferae praesentant. Plerumque striae 

 hae a minori chalaza in parte obtusiori excurrunt, quae nonnunquam 

 oblique torta in eas transit. Saepius plures šunt numero, partem aut 

 omnem vitelli circumferentiam ambientes plerumque cicatriculam evitant, 

 nonnunquam tamen per mediam proceduní. Si membránám chalaziferam 

 detrahas, plicas earum non raro detergere succedit; plerumque tamen 

 non plicae šunt, sed incrassata, tendinum instar argenteum reddens splen- 

 dorem, substantia membranae chalaziferae. 



Nonnunquam in parte obtusiori ovi solae ejusmodi striae reperiun- 

 tur, neque ullum vestigium chalazae**; tunc etiam albumen in obtuso 

 fine ovi valde diminutum cernitur et fere omne in fine acutiori accumu- 

 latur. Hujus si genesin in oviductu inquiras, diceres, a secretione albu- 

 minis nimium praecipitata derivandam esse, quo fit, ut pars vitelli in via 

 per oviductum anterior, membránám ejus ad secretionem copiosam irri- 

 tet, quae vero čito exhauritur, ut dum in eundem locum finis vitelli sub- 

 sequens promovetur, parum adhuc, quod secernatur, supersit. Haec in 

 času insolito accidentia, rationem etiam reddunt, cur in státu normaii, 

 in parte ovi obtusiore minor adsit chalaza, minor etiam copia albuminis. 



• Oeuvres T. IV. p. 392. 



•• Conf. LÉVEILLÉ 1. c. p. 416. 



ai2 



