J. PURKYNÉ: 



Persvasum quidem mihi est innumeras adhuc, et multo accuratiores 

 disquisitiones ad argumentům hoc prorsus absolvendum requiri. At quid- 

 nam nátura continet, quod non sit immensum? Terminus vero statuendus 

 erat. Quare in praesenti libello eum rnihi posui finem, ut conspectum 

 formarum per familias naturales digestarum ante oculos lectorum pone- 

 rem, deinde classes, affinitates et discrimina ordine, qui mea opinione 

 maximě conveniret, definirem et describerem. Me in priori operis parte: 

 Conspectum regni vegetabilis nuper a Reiclienbachio editum normám 

 quasi dispositionis iconum sequutum esse, in laudem potius quam in vi- 

 tuperium conversum iri non dubito. 



Ouum vix fieri nequeat, ut quicunque de antherarum štructura dis- 

 quisitiones instituens, pollinis simul formas, maximě varias, semper sibi 

 obvias non habeat, haud abs re duxi, etiam harum imagines quasi per 

 transennam delineandas curasse, et conspectu lithographico ubi locus 

 erat adjecisse, persuasus, nihil qualecumque sit, esse omittendum, quod 

 ad construendum omnimode systema naturale copias et materiem sup- 

 peditare queat. Qratum etiam spectatoribus fóre spero, mensuram com- 

 munem omnibus quae repraesentantur figuris ad latus cujusvis tabulae, 

 lineolis signatam, quae sexagesimam partem lineae parisiensis exprimunt 

 adjectam esse; ita facile lector, qui in microscopicis observalionibus 

 versatus est, in rem inducetur quasi ipsissimus oculis spectaret armatis; 

 commodum etiam čerte est, dimensiones singulorum comparativas, in 

 exemplaribus naturalibus omnino fere specificas, uno quasi obtutu perci- 

 pere et judicare. 



Suavissimi denique officii duco, viris doctis et nobiiibus, collegis 

 vere amicis, Ch. L. Trevirano et Henschelio, gratissimum animum in 

 hoc loco publico significare, quorum prior plantas etiam rarissimas horti 

 nostri academici usibus meis praestitit, alter varo consiliis et supeilec- 

 tile litteraria me amicissime adjuvit. 



224 



