DE CELLULIS ANTHERARUM FIBROSIS ETC. 



sitae šunt fibrosae majores, quas sequuntur minores ad paginam locula- 

 rem. Haec exempli caussa de Tulipa fusius explicavi, quo lectores ad 

 similem indagationem excitentur. 



Similia in Fritillaria imperiali et in Liliorum speciebus invenies. In 

 priori cellulae pleraeque subrotundae šunt et in pagina loculari reticulis 

 fibrarum elegantissimis obsitae (Tab. III. 13. d.). 



Formám vulgatissimam sistunt cellulae semicylindricae oblongae 

 utrinque aut acutatae aut rotundatae, superficie plana epidermidi insi- 

 dentes, subconvexa ad paginam locularem libera, fibris arcuatis aut re- 

 tinaculiformibus transversis parallelis magis vel minus approximatis 

 amplexae, quarum speciem praebet Nuphar aut Nymphaea (Tab. I. 8. 9.). 

 Succedit nonnumquam, maceratione modica praegressa, singulas harum 

 ceilularum a reliquis separare et evertere, ubi fibrae laterales denticu- 

 lorum pectinis instar coordinatae conspiciuntur, ut in Nuphare tab. I. 8. 

 Potho crassinervia et Cucurbita Melopepone Tab. XVIII. 5. et 11. re- 

 praesentavimus. 



Optime observationi offertur interna compages ceilularum in Strobi- 

 laceis, ubi pellucidissimae šunt. Invenies cellulas longas depressas super- 

 ficie utrinque planissima, ad margines parietum lateralium aut rectilineas 

 aut sinuatas, ad parietes fibris rectis brevibus tubulosis, quae respectu 

 ad fibras cellulae contiguae, aut šunt oppositae aut alternantes. Non ad- 

 modum difficile succedit cellulas singulas a reliquis separare, ubi dein 

 fibrae aut massae cellulae immersae aut tantum appositae, alias vero 

 sulcorum instar parietibus inaratae apparent. Exempla horum Tab. V. 

 12. 13. 14. reperies. 



Etiam Ari formicati (Tab. I. 2.) cellulae exemplo adducendae, ubi 6 

 quoque maximě pellucidae šunt, ita ut fibrae tubulosae ex interna facie 

 epidermidis basi latiori paginam locularem versus, inter angulorum acies 

 ceilularum prismaticarum hexaedrarum erectae, clarissime conspici va- 

 leant. Adduco haec partim ob tubulorum majorem perspicuitatem, par- 

 tim ob fibrarum situm, qui non in cavo ceilularum, sed revera extra po- 

 situs esse videtur. Cellulae Ari pertinent ad prismaticas, quae frequen- 

 tissimae ac formis valde variis per plantarum familias reperiuntur. Di- 

 stingue in cellulis prismaticis paginam epidermidalem, quae epidermidi 

 affixa haeret, locularem, quae patet in cavum loculi, quae dein ad mar- 

 gines parietibus aut lateribus quatuor ad sex circumcluduntur {Tab. V. 21.). 

 Parietes fibris rectis aut (rarius) incurvis obsessae šunt, quae aut šunt 

 vere intercellulares, parietibus vicinarum ceilularum sibi contiguarum 

 communes, {Tab. VIII. 10.) aut vero cuivis cellulae propriae, ita ut re- 

 spectu ad alias cellulas contiguas, aut sibi opponantur {Tab. XV. 11.), 

 aut alternent {Tab. XI. 19.). Fibrae nonnunquam ad margines in paginam 

 locularem inflectuntur, ubi aut abruptae šunt radiatim circumpositae 



229 



