J. PURKYNÉ: 



vibratorium eoque effectos aquae fluxus e Tubulariae indivisae tubis, 

 ore et ventriculo describit (1. c. p. 289.). In Sertularia alternatim fluxus 

 nunc progreditur, nunc regreditur simileque aliquid in Campanularia et 

 Plumularia est videndum. Neque vero cilia vibrantia observavit (1. c. 

 p. 290.). Denique in saccis branchiarum Ascidiarum fluxus ciliis effectos 

 similesque in Flustris reperit (1. c. p. 291.). 



M. A. Lund (Froriep's Notizen. 1834. N. 881. p. 1 sqq.) motům 

 haud dubie vibratorium refert corporum in partibus reperiundum, quae 

 saccis oviferis Buccini et Fusi simillimae esse videntur (p. 3.), quamvis 

 in his ipsis corpora talia vibrantia non observasset (p. 4.). Quos motus 

 ciliis effici conspexit (1. c. p. 5.), quae injuria in molluscis terrestribus 

 aquaeque dulcis esse negat branchiasque existimat. Motům vero vibra- 

 torium nec maris aquae renovandae, nec parando e saccis oviferis egres- 

 sui, nec voluntarium esse, recte monet (1. c. p. 8.). 



Jacquemin (Isis. 1834. Heft 5. p. 537 sqq.) evolutionem Planorbis 

 corneae et Lymnaei palustris tractaturus, historico quodam conspectu 

 34 falsis repleto praemisso, rotationes embryonum describit (1. c. p. 540 — 542.). 

 Vibrationem cavi respirationis et tentaculorum, nulla mentione observa- 

 tionum a Raspail, qui eadem ex parte exposuerat, institutarum facta, 

 neque autem ex cute externa, ubi etiam adest, explicat. Praeterea mo- 

 tům vibratorium circa os obvium in Lymnaeo observavit (1. c. p. 543.). 



Ehrenberg (Organisation in der Richtung des kleinsten Raumes. 

 Dritter Beitrag. 1834. 4.) algarum proliferorum globulorum motům vo- 

 luntarium (1. c. p. 13.) et vim Vorticellarum incantantem, ab Agardh pro- 

 positam, jure negat (1. c. p. 21.); Peripherem vero conchyliospermaticum 

 Caro synonyma esse Trichodae pediculi reperirique in permuitis aliis 

 animalibus (ita eum nos ipsi in brancliiis et ore Anguillae copiosissime 

 invenimus.) adfirmat (1. c. p. 19.). Qui motus vibratorii functionem re- 

 spiratoriam defendissent, auctoribus prolatis (1. c. p. 39. 40.), bran- 

 chias internas tremulas a se detectas describit (1. c. p. 42.) singulaque 

 animalcula explicans (i. c. p. 53 sqq.) organa cujuscunque rotatoria et 

 vibratoria adcuratissime exponit. Denique animalculum illud rotatorium, 

 quod nos jam ante annum observavimus et demonstravimus (Cf. Ver- 

 handlungen der schlesischen Qesellschaft fiir Vaterlándische Cultur im 

 Jahre 1833. p. 71. 72.), tamquam novum quoddam atque inauditum nul- 

 loque antea visum, Notomma Werneckii nominatum (1. c. p. 73.), de- 

 scribit. Iconibus animalculorum, in quibus insunt, cilia eleganter pin- 

 guntur. 



Idem auctor (Miiller's Arch. Bd. I. p. 578.) Echini saxatilis aculeos 

 se munitos vidisse membrána ciliata vibranti jamque antea se vibra- 

 tionem characterem Turbellariorum posuisse et in intestino Rotatoriorum 

 et Naidum indicasse omnemque vibrationem cilii effici jure contendit. 



314 



