DE FHAENOMENO QENERALI MOTUS VIBRÁTORU CONTINUI ETC. 



ullum vestigium in caiialis alimentaris posterioribus partibus est viden- 

 dum, ut facillime sit habere particulam, cujus alterum dimidium et syste- 

 mati alimentario ac deglutorio quasi proprium vibret, non vibret dimidium 

 alterum. In Ophidiis et Cheloniis et oesophagum vibrare jam supra mo- 

 nuimus, ubi de finibus hujus motus loquuti jam sumus. 



Sauriorum et batrachiorum larvarum branchias motu vibratorio 

 gaudere, Steinbuch, Qruithuisen, Sliarrey, Joii. Muller et 

 nosmet ipsi experti sumus. Adest vero solummodo in iis, quae e cor- 

 pore exseruntur nec vero in iis, quae in corpore includuntur. Earum 

 larvarum, quarum ex parte extremitates efformatae jam fuerant, motům 50 

 vibratorium in cavo oris obvium deteximus et metiti sumus. Praeterca 

 duo illa puncta vibrantia, in larvarum majorům capitis fine anteriori 

 posita, quae Steinbuch et nos observaverunt, fines esse narium et 

 latera capitis vibrantia aperturas oris jure opinari nos censemus. 



4. Pise i um motům vibratorium. nullus quidem viderat adhuc, sed 

 Rajae et Squali brancias e corpore exsertas vibrare, cum S h a r r e y 

 opinamur. 



5. Molluscorum, ni omnium, tamen complurium organa respi- 

 ratoria moveri certissimum esse videtur. Tamen in pulmonibus Helicis, 

 Lymnaei al. nullum adhuc nos vidisse vestigium, ingenue fatemur- 

 Myacearum non solum branchias, sed etiam appendices accessorias q. 

 d. Nebenkiemen moveri notum est. Quod tanti est momenti, ut fusius 

 nobis exponentibus liceat. Marginem branchiae striaeque cujuscunque 

 vel costae extrémům vibrare, primům totius phaenomeni detectorem, 

 a Heide (Cf. § 6.) non fugerat. Praeter quem extrémům marginem 

 Quum striae quaecunque duos habeat laterales margines, qui vibrent, 

 videamus, quaenam horum omnium sit ratio; quod quo melius fiat, 

 structuram penitiorem horum organorum adcuratius indagemus. Striae, 

 quae branchiam constituant, quamvis contiguae sint, non solum imme- 

 diate se non tangunt, sed remotae aliquantulum inter se ita šunt, ut, 

 quum parallelae sibi fere jaceant, spatia inde oriantur longitudinalia, 

 oblonga, a materie et substantia animali vacua et fluido ambeunte re- 

 pleta. Quae per omnen extendantur branchiae longitudinem, ni connectiva 

 transversalia eas percurrant, quae veluti pontes ab una stria ad alteram 

 striam transeant. Neque vero omnia in una eademque superficie plana 

 jacere facile videbis, majoři vitrorum augmento usus. Quibus omnibus 

 areolae distinguuntur plus minusve oblongae, quarum paries v. c. dextra 

 sinister est margo striae dextrae, paries sinistra dexter striae sinistrae 

 margo, paries superior interior connectivi superioris margo, paries inferior 

 connectivi inferioris margo. Margo dexter et sinister vibrant idque directío- 

 nibus sibi contrariis, ut v. c. marginis dextri ab exteriori ad interius, marginis 

 sinistri fluxus ab inferiori ad exterius sit. Quod inde evenit, quod, quum 



