DE PHAENOMENO QENERALl MOTUS VIBRÁTORU CONTINUl KTC. 



2. Entozoa et l^arasita. Opalinae motus illico post mortem 

 desinere videntur. 



3. Eadem, quamvis non omnino congrua ex Ann uláti s de Pla- 

 naria šunt referenda, cujus vero particulae a corpore abscissae vibrando 

 plerumque per quinque et, quod excedit, horas continuant. 



4. Molluscorum motus vibratorius pertinacissimus esse dicitur. 

 Idque recte. Vidimus eum enim non solum in unionibus paullo ante mor- 

 tuis sexcenties, sed in corporibus putridis, semimaceratis et diífiuxui 

 proximis saepissime observavimus. Qui in particulis branchiarum majo- 

 ribus amputatis, in eadem aqua adservatis, putridis ac maceratis*) mo- 

 tům tam vivacem post duodecim dies reperimus, quam in animali vi- 

 venti inesse cernimus, nuilo, ut videbatur, particulae ipsius magnitudinis 

 influxu; quam partes minimae ante duodecim dies descissae eadem, qua 69 

 tota illa brancliia, vehementia vibrarent. De singulis quibusdam v. infra. 



5. Tempus, per quod amphibiorum post mortem motus durat, 

 valde esse varium reperimus. Evanescit enim in Batrachiis et Lacertis 

 tempestate calidiori post bihorium, tempestate frigidiori post horám, quae 

 eadem in Ophidiis esse videntur. In Clieloniis autem motas vibratorii 

 tenacitas maxima! Interiecimus Emydem europeam hora undecima ma- 

 tutina. Vidimus motům in trachea, oesophago et ore hora ejusdem diei 

 quarta pomeridiana et nona vespertina, insequuti diei hora decima ma- 

 tutina, tertia pomeridiana et octava vespertina, tertii diei hora nona ma- 

 tutina, pomeridiana quarta. Quid multa! Ut verbo dicamus, motus vi- 

 bratorius in ore per novem, in pulmonibus et trachea per tredecim 

 et in oesophago per quindecim dies tam vehemens duravit, ut parti- 

 culam ex animali paullo ante necato desumptam esse facile crederes. 

 Patrefactio inde summum fere gradům attigisset, partes solummodo col- 

 liquescentes vibrare desierunt. — Cor ad horám quartam alterius diei, 

 capite amputato, sponte palptiabat musculique cum voluntarii, tum invo- 



*) Silentio non possumus praeterire magnam illam vim, quae animalcula minima 

 ipsa in destructionem partis macerandae habeant. Communis enim est atque ab omnibus 

 recepta opinio, putridas animalium partes macerationis ipsa vi destrui ac dissolvi. Quod 

 quidem negare nemo unquam audeat. Tamen minorem saepius hanc rem solummodo 

 agere personam ex nosíris experimentis referre valemus. Neque enim negligenda est 

 destructio illa partium, animalculis iníusoriis, quae in aqua degunt, effecta, quippe quae 

 partes comedant itaque devastent. Quod utuno eoque memoratu longe dignissimo exem- 

 plo explicemus, in Unionis pictorum branchiae parte ab omni alio corpore dissecta, 

 quam in aqua pura posuimus, observavimus unius loci marginem laesum, ut substantia 

 inde erosa esset et dilacerata. Eadem mansit, priusquam iníusioriorum major copia, ma- 

 ceratione progressa, adparuit. Animalculorum vero numero aucto, margo laesus, dum 

 integer margo motus velocitate tueretur, de die plus erodiebatur, ut inde permagna 

 pars branchiae ab iníusoriis commederetur, dum in margine integro relicto motus vibra- 

 torius vehementissime ageret ac perseveraret. Quod experimenti genus facile in omni 

 animalium parte duriori institui potest. 



347 



