DE PHAENOMENO QENERALI MOTUS VIBRÁTORU CONTINUI ETC. 



§ 101. 



Placitumtertium. 



Et evolutionis temporibus satis remotis jam adparet. 



In mammalium embryonibus, qui duorum tantummodo pollicum 

 longitudinem habent, naši et tracheae mucosae membranae superficies 

 jam vibrat (§49.). Amphibiorum larvae minimae ovo adhuc inclusae 

 jam motu nostro utuntur (§ 52.). Nec minus Molluscorum proles, 

 quae ovis continetur, Polyporum atque Infusoriorum embryones 

 vibrationis phaenomena observanda praebent (§ 52.). Quin ova poly- 

 porum ipsa motus vibratorii ope natare libere videntur (§ 53.). 



§ 102. 



Placitum quartum. 



Motus vibratorius phaenomenon non solum est generále, 

 sed etiam fundamentale. 



Generále quoddam est, quod omnibus cujusdam rei partibus pro- 

 prium ac commune reperitur. Quod vero duplex esse potest. Partes 

 enim aut unum idemque in eodem organo, quo omneš pari módo utuntur, 

 habent, aut in omnibus quidem partibus unum idemque generále repe- 

 ritur, tamen ita comparatum, ut nunc in hoc insit organo, nunc in illo, 

 quamvis ea, quae generálem illam rem contineant, organa affinia sibi 

 sint, et ex una quasi idea primigena profecta. Quae ubi adsunt, forma- 

 tionem vel phaenomenon jure, si ad totum respicias, generále, sin 

 vero ad partium organa, fundamentale (vernaculo sermone germa- 

 nico: morphologisches Urphaenomen) adpelles. Est enim quasi in fundo 

 positum, cui organa illa instruantur, ut variare quidem, quae iliud ha- 

 beant, nec vero liberari ab eo et excludi possint. Quibus praemissis: 

 Motům vibratorium generále esse animalibus et fun- 

 damentale phaenomenon organis q. d. vegetativis, 



facile intelligis. 



§ 103. 



Placitum quintum. 



Motus vibratorius nec a voluntate, nec a systemate ner- 

 voso, nec a musculorum majorům actione dependet. 



Functionibus, quas involuntarias physiologi dicunt, adnumerandum 

 esse phaenomenon nostrum, sponte elucet. Neque ullam vidimus diffe- 

 rentiam motus in animalibus sivé somni sivé vigoris tempore necatis, 

 sivé iis, quae quiete moriebantur, sivé iis, quae post multam repugna- 



361 



