DE PHAENOMENO GENERALI MOTUS VIBRÁTORU CONTINUl ETC. 



inde deducitur, quod mammalium cor vix ac ne vix quidem per třes 

 post mortem et quod excedit horas sponte palpitet, et eo probatur, quod 

 adjumentis artificialibus, quae nova non tam addant, quam nociva remo- 

 veant, per longissima temporis spatia, omnibus aliis functionum, ut ita 

 dicamus, durationibus majora, nulla re mutata, teneatur. Cujus gradus 

 quasi adscendentes aquam destillatam, aibumen et vitellum ovorum 

 gallinaceorum (§ 95.) et sanguinem vertebratorum pro animalibus verte- 

 bratis (§ 93.) formare experti nos sumus. Quin e vertebratorum classi- 

 bus in Cheloniis et ex evertebratorum animalium classibus in Pelecy- 

 podis, nulla arte adhibita, non tam putridas partes, quam colliquescentes 

 motui fines imponere posse, supra § 76. fusius explicavimus. Itaque 

 phaenomenon est, quod cum partium minimorum dispositione sensibus, 

 tum functionibus continuis nec turbatis menti proponatur, cujus non solum 8ft 

 eo innititur observatio, quod cum vitae ipsius integritate atque incolu- 

 mitate junctum sít simulque intereat, sed post mortem ipsam tantum 

 duřet, quantum nec circulationem sanguinis, nec vim nervosám, nec 

 musculorum voluntariorum irritabilitatem, nec aliam quandam functionem 

 vitalem ac dispositionem integram perseverare videmus. 



§ 105. 

 Placitum septimu m. 

 Nec cum totius organ i, in quo inest, incolumi státu atque 

 integritate cohaeret, nec cum omni partis, quae eo uti- 

 tur, extensione et superficie conjungitur, sed suis in 

 locis minimis inhaeret et restat. 

 Omneš fere animalium cum superiorům, tůni inferiorum ordinum 

 membranae vibrantes non integrae, ut motus cognoscatur, observantur, 

 sed descissae et in partes minores sejunctae (§ 35.). Quo non solum per 

 momenta aliqua vibrationes perdurant, sed tam longe fere, qam in mem- 

 brána integra, quum, quae reperiantur, differentiae eo tantum innitantur, 

 quod partes minores rébus nocivis plerisque magis sint adgrediendae 

 atque expositae, quam integrae membranae, organorum integritate ab 

 omni infestatione defensae. Quibus vero solis externis veluti hostibus 

 phaenomenon devastari inde evincitur, quod tracheae v. c. partes san- 

 guine reservatae longius vibrent, quam trachea ipsa, quae in animalis 

 corpore ipso illaesa fuerat rehcta (§ 93.). Neque solum in animalibus, 

 quae summa motus tenacitate utuntur, particulae descissae aut in mera 

 aqua aut in compressorio microtomico retentae, ad colliquescentiam 

 usque vibrationes retinentur, sed motus nátura destructionem partis 

 macerandae infusoriis peragendam aliquanto defendi, supra § 77. nota 

 explicuimus. Huc accedit, quod omnia q. d. reagentia corpora nervina, 

 quin eorum summa, ne minimum quidem habeant effectum (§ 90.). Nec 



363 



