J. PURKYNĚ: 



vim sensibus nostris mere dynamicum in motům influere, amara quae- 

 dam vel adstringentia, ut Aloe, Catechu, Strychninum al. probant (§ 88.). 

 Motu alio loco sivé per laesionem mechanicam sivé per corpus cujus- 

 dam generis reagens inhibito, alius quidam vicinus et contiguus locus 

 vibrando perseverat, ut nullum umquam facilius sit ac saepius, quam 

 habere particulam, cujus altera dimidia pars vibrando continuet, jam 

 desierit altera (§ 90.). Denique tanta est in particulis minimis vis et 

 vigor, ut, mole tum corporis minore, vibrationibus ea, quae in aqua 

 continentur, non tam, procurrant, quam ipsa promoveantur, rotentur 

 ac natent. 

 m § 106. 



Itaque omneš res in motům nostr um vibrátor ium solos 

 habent effectus locales. 

 Chemicorum q. d. corporum reagentium effectus locales tantum 

 esse, ut corrosi soli vel erosi loci inde destruantur, fusius demonstra- 

 vimus (§ 90.); qua eadem re et in motům, illum agere vidimus galva- 

 nismum, cujus influxus, quodsi inhibeat, chemicis tantum viribus excitatis 

 innititur (§ 82.). Neque alia dicenda šunt de rébus mechanicis, de calore 

 et frigore al. Partes minimae, quae, quum continuo vibrent, progre- 

 diuntur, luculenter satis nobis demonstrant, nec totius necesse esse mem- 

 branae vibrantis superficiem illaesam, nec particularum minimarum, quae 

 longas ciliorum series contineant, adgregationes, sed omne fere cilium 

 vibrans, cujus cum ipsius, tum membranae, cui insidet, locus sit illaesus, 

 vibrando continuare itaque hanc ad rationem puncta minima vibrantia 

 suam vitam habere, retinere ac tueri. 



§ 107. 

 Ex his omnibus placitum nonum deducitur. 

 Motům vibratorium rem esse animalium classibus ge- 

 nerálem et organiseorum vegetativispropriametfun- 

 damentalem, sua ipsa nátura fundatam ac nisam, a nulla 

 alia vi vel systemate vel functione generali dependen- 

 tem, suis locis fixam suisque tantum locis minimis 

 adeundam atque adgrediendam. 



§ 108. 

 Placitum decimum. 

 Oui jam desierit motus, quum a locali dispositione de- 

 pendeat sóla, ibi tantum restitui iterum potest, ubi cili- 

 orum vibrantium nátura nondum sit laesa. 

 Quae cilia corrugent, vel evertant, vel alia quadam ratione de- 

 vastent (§91.), motům ita inhibent, ut nulla unquam ratione sit restituen- 



364 



