10 



beínin að utan og framan. Hvert mjaðmarbeiu 

 er samvaxið úr premur beinum, mjaðmarspaða, set- 

 beini og lífbeini. Mjaðmarspaðinn er stærstur, 

 hann er breiður og ílatur og dálítið íhvolfur að inuan. 



Útlimirnir eru áfastir við bolinn ; skiptast 

 peir í efri- og neðri útlimi. 



í efri útlimunum (handleggjunura) eru 

 berðarblöðin efst. Liggja pau ofarlega yfir 

 rifjuuum að aptan. J>au eru íiöt og punn, með breið^ 

 um beinkambi að ofan, sem vöðvar eru festir við. Sá 

 eudinn, er upp veit, er töluvert pykkri, og i hann er 

 skál, sem upphandleggsbeiuið leikur í (ajílarliður) ; við 

 hann er annar endi viðbeinsins festur, en hinn við 

 bringubeinið. Herðarblöð og viðbein mynda axhrnar. 

 I hverjum upphandlegg er einungis eitt bein, er 

 nær frá herðarblaði að alnboga I framhandleggn- 

 um eru tvö bein (alnbogabein og geislabein) ; liggja 

 pau bæði samhliða með nokkru miUibili um miðjuna, 

 en koma saman við endana. Handarbeinin eru 27 

 að töiu ; pað eru átta úlfliðsbein, stutt og horn- 

 ótt, er sitja i tveimur röðum; fimm miðhandar-- 

 b e i n, löng og mjó, og f j ó r t á n f i n g r a b e i n, 

 (köglar, kjúkur). Eru pau aðeins tvö i pumalíingri, 

 eu prjú í hverjum hinna. 



Neðri útlimirnir eru líkir að beinabygg- 

 ingu efri útlimunum. Mjaðmarbeinin svara til herðar- 

 blaðanna. Næst fyrir neðan þau er lærleggurinn. 

 Efsti hluti hans er hnúðmyndaður , og heitir a u g a- 

 k a r 1 ; leikur hann í djúpri skál i mjaðmarbeiniuu, 

 Fótleggirnir eru tveir eius og framhaudleggsbeinin. 

 Heitir hið fremra sköflungur; eu hið eptra d á 1 k- 



