12 



pá hverfur brjóskið burta, og beinið molnar hæglega 

 sundur miUi fingranna. Ef vér par á móti látum bein 

 1 einhverja sýru, pá leysist knlkið burtu, en brjóskið 

 er einungis eptir. Verður beinið pá svo lint, að pað 

 má bæði vefia pað saman og hnvta. J^annig eru bein 

 úr dýrum stundum súrsuð og höfð til manneldis (strjúg- 

 ur). Við báðar tilraunirnar heldur beinið fuUkomlega 

 lögun sinni, pví svo nátengd eru brjósk- og steinefnin 

 í beininu. 



l'^ ö d V a p 11 1 r. 



Vöðvarnir klæða beinagrindina bæði að utan og 

 innan, og eru optast festir við beinin. J>eir eru ým- 

 islega lagaðir eptir ætlunarverki sínu, eins og beinin^ 

 Sumir eru langir og mjóir, eða stuttir og breiðir, aðr- 

 ir eru flatir og punnir eða hringbognir o. s, frv. x\lHr 

 Töðvar eru myndaðir úr mörgum mjóum práðum. er 

 liggja samhliða eptir endilöngum vöðvunum. J>eir geta 

 bæði dregist sundur og saman, og pó hver einstakur 

 práður hafi ekki mikinn krapt, pá eru sarat margir 

 vöðvar ákaflega sterkir, pegar kraptur aHra vöðva- 

 práðanna sameinast í eitt. Vöðvarnir eru vanalega 

 gildastir og Hnastir um miðjuna. a mörgura vöðvura 

 dragast allir præðirnir saraan til endanna i sterkt og 

 hvítleitt band, er kallast s i n. Sinarnar eru festar 

 við beinin. 



H r e y f i n g Hkaraans orsakast af samdrætti og 

 útpenslu vöðvanna. 011 hreyfing vor er pví undir pví 

 komin. að peir sé í góðu lagi. Hver vöðvi hefir sitt 

 ætlunarverk, og stjórnar einhverri sérstakri hreyfingu. 

 En vegna pess að líkarainn hefir svo ýraiss konar hreyf- 



