16 



holinu og .efri hluta grindarholsins er ra a g i n n, 

 parmarnir, liírin og nýrun. Maginn og 

 parmarnir vinna mest að meltingunni ; en lifrin hefir 

 mjög mikla pýðingu bæði fyrir blóðrás og meltingu. 

 Nyrun hreinsa blóðið og mynda pvagið. Neðst i 

 grindarholinu erpvagblaðran og endagörn- 

 in Enn eru mjög mörg inmfli ótalin. er standa í 

 sambandi við pau, sem pegar eru nefnd. Verður peirra 

 sumra síðar getið. 



Blódrásin. 



Blúðið færir líkamanum öU pau efni , sem hann 

 parf sér til vaxtar og vi^halds. J>að er pvi eitt hið 

 helzta lífskilyrði mannsins, að blóðrásin sé i góðu lagi; 

 sé hún óregluleg, eða ef blóðið vantar hin réttu efui, 

 pá veikist líkaminn. Hætti blóðið hreyíingu sinni, er 

 maðurinn dauður á sömu stuudu. 



Æðarnar eru pípur, er kvíslast út uiu ailan Hk- 

 amann í óteljandi smáum og sturum greinum ; eptir 

 peim rennur blóðið sí og æ á meðau vér liíum. Æð- 

 arnar eru tvennskonar, slagæðar ogblóðæðar 

 en yztu endar peirra heita h á r æ ð a r ; eru pær svo 

 smágjörvar, að pær sjást ekki með berum augum. 



Ætlunarverk slagæða og blóðæða er næsta ólíkt. 

 Slagæðarnar flytja blóðíð f r á hjartauu út i likamann, 

 og er blóð peirra Ijósrautt, puunt og hreint, og hefir 

 í sér öll pau næringarefni, sem vér fengum i fæðunui, 

 er vér neyttum. Blóðæðarnar flytja blóðið frá öllum 

 pörtum h'kamans til hjartans. Blóð peirra er dukk- 

 rauðara, pykkra og fátækara af næraudi efnum en 

 slagæðablóðið. Flytur pað með sér ýms óhrein efni 



