18 



kald hinna yztu enda eða háræða sliijiæðanna. og verða 

 engin takiuórk lundin par á niilli. Blóðæðarnar eru 

 mikið pynnri og kraptniinni en slngæðarnar. en lok 

 eru í peim að innau. er hindra blóöið að renna til 

 baka. Smátt og smátt hverfa hinar mörgu og smáu 

 greiuar blúðæ. anna saman, og verða ba^ði færri og 

 stærri, unz pær mynda tvær stórar æðar, er nefu- 

 ast e f r i og n e ð r i h o 1 æ ð. Kemur önnur írá efri 

 en hin frá neðri hluta h'kamans, og liggja báðar að 

 hjartanu. Stvpymir blóðið úr peim inn í hægra frara- 

 hólf hjartans. og heíir ]já lokið hinni stærri hringferð 

 sinni. en hin minni byrjnr. Blóðið steymir úr hægra 

 framhúlfinu inn í apturhúlfið og Tiaðan út í lungna- 

 slagæðarnar. Kvíslast pær um ull lungun. og vcrða 

 seinast ai'i hMræðum. ^ar skilur blóðið úr ser hin ó- 

 liollu i'fni (kolsýru). en tekur i sig nærandi efni úr 

 loptinu (súrefni). sem vér öndum að oss. fíáræðar 

 lungnanna dragast aptur s;im;in í stærri og stæÍTÍ æð- 

 ar, eins og h;íræðar slagæðanua. Hverfur loks aptur 

 allt blóðið úr lungunuiu inn í vinsta framhólf lijart- 

 ans og ])aðan inn i apturhólrtð; er ]j;'i liin minni 

 hringftrð á enda. en stærri hringferðin hefst á ný, sem 

 ])egar er Ivst. 



Aðaltilgangur stærri hringferðarinnar er s;í. að 

 færa likomanum nærandi efui, en hinnar minni, að 

 losa blóðið við ]vau efni, sem eru ónýt og óholl fyrir 

 líkamann. en taka aptur súrefni eða hfslopt í staðinn. 



Jjað hefir verið ákveðið, að blóðið fari hringferð 

 sína í likamanum hér um bil á 3 minútum, og er pað 

 ótrúlega mikill hraði. En kiaptur lijartans er lika 

 íurðu mikill, er rekur blóðið út í slagæðarnar. Sam- 



