22 



liggur pípa, er flytur gallvökvann inn í tólfpuml- 

 ungaparminn. Starfa lifrarinnar hpfir áður verið lýst, 

 sem sé, að taka við blóðinu frá innýriunura, koma pví 

 inn í aðalblóðrásina, hreinsa pað, og myuda síðan 

 gallið úr hinum óhreinu efnuni. 



Magakirtiilinn liggur pvert yfir hrygginn 

 aptan við magann. Ur honum síast vökvi, er hverfur 

 í einum stokk eða pípu inn í tólfpumluuga parminu, 

 rétt hjá gallpípunni. 



M i 1 1 i ð er blóðríkur kirtill hkt og kaffibaun í 

 lugun. Er pað fest við vinstri enda magans, og áfast 

 við annan enda magakirtilsins. Vita menn ógjörla 

 um ætlunarverk p'ss, en að líkindum hjálpar pað til 

 pess að niynda blóðið. 



Þvagid og; þ^agfæriu. 



Jjað vatn, sem er ofaukið i iikama vorum, og hon-' 

 um er ómögniegt að nota á nokkuru hátt^ hlýtur að 

 berast burtu. Verður pað á prjá vegu, með a n d a r- 

 drættinum, út um húðiua og i pvaginu. Bæði 

 með andardrættinura^ og eins í gegn um húðina, berst 

 vatuið burtu sem gufa ; en pvagið er að mestu ieyti 

 beinllnis vatn. 



J> V a g i ð myndast i n ý r u n u m ; liggja pau íyr- 

 ir aptan parmana sitt h\orum megin hryggjar. Nýrun 

 eru tvö, og iik að iit og lifrin; kringura pau er raikii 

 fita, sem kölluð er n ý r n a m ö r. isvrun taka við 

 vatni úr blóðiuu, sera óparft er, og ýmsum óhreinum 

 efnum (pvagsyrum), sem aunars mundu skemma blóð- 

 ið, og veikja likaraann. 011 pessi efui ganga gegnum 

 nýruu , og verða par að pvagi, |>egar pvagið er 



