23 



myndað, rennur pað frá nýrunum ofnn hinn svo nefndn 

 p V a g s t o k k og niður í þvagblöðruna. neðst 

 í grindarholinu. fjar salnst pað smátt og smátt sam- 

 an, og fer siðan út af líkaraanum um pvagpípuna. 



/%iidaiiiii og (iiidardráttaríæriii. 



^egar vér öndum að oss. sogast loptið inn í gegn- 

 um munninn eða nefið, niður barkann og ofan 1 lung- 

 un, og hverfur aptur út hina sömu leið, pegar vér 

 öndum frá oss. 



Barkinn er byggður úr mörgura brjóskhring- 

 um skeii'umynduðum. Eru peir tengdir hver við ann- 

 an með himnum. og eins armar peirra að aptan; par 

 liggur vélindið jafnhliða barkanura. Efsti hluti bark- 

 ans er nefndur b a r k a k v 1 i eða Adamsepli. 

 J>ar liggja raddböndin, og eru pau jafnhliða, en rifur 

 á milh, sera Pjptið fer um. Eptir lögun raddband- 

 anna er hljóðura manna varið. Hljúðið fraraleiðist 

 af titringi, sera loptið gjörir á raddböndin ; sé pau 

 strengd, verður hljóðið bærra. en pegar pau eru slök, 

 alveg eins og strengur á hljóðfæri, er gefur pví hærra 

 hljóð, sem hann er raeira spenntur. Að ofan er 

 , baikakýlið lokað með brjóskplötu, er jafnan leggst apt- 

 ur pegar vér rennura einhverju niður, og fer pví fæðan 

 aptur yfir barkalokið ofan i vélindið ; en koraist 

 eitthvað undir pað ofan í barkann pá svelgist oss 

 á. Barkinn liggur niður að lungunum, og skiptist par 

 í tvær greinar ; liggur önnur til hægra en hin til vinstra 

 lungans. 



Lungun eru strýtumynduð; hvílir breiðari endi 

 peirra á pindinni , er skilur brjósthol og kviðarhol. 



