25 



(kolefni og súrefni). Sú lopttegund er mikið pyngri 

 en vanalegt andrúmslopt, og ákaflega óhoU. Verður 

 pví jafnan að gæta pess, par sem raenn búa, að opna 

 iðulega glugga,svo nýir og ferskir loptstraumar streymi 

 inn, bæði til pess, að bæta upp pað súrefni er eyðist, 

 og reka biirtu kolsýruna, er safnast fyrir í loptinu 

 innan veggja. Sé pessa ekki gætt, getur súrefnið 

 orðið svo lítið og kolsýran svo mikíl, að valdi veikind- 

 um eða jafnvel dauða. 



Sliyiijaniii og skyiijaiiarfærin. 



Skynjan köllum vér pað, að vér verðum varir við 

 pað, sem i kringum oss er. En pau líffæri, sem bera á- 

 hrif hlutanna til meðvitundar vorrar, eru nefnd skynj- 

 anarfæri. |>au erut hörundið, aðsetur tilfinn- 

 ingarinnar; tungan, verkfæri smekksins; 

 n e f i ð, verkfæri 1 y k t a r i n n a r ; a u g u h, verkfæri 

 6 j ó n a rin n a r og e y r u n, verkfœri heyrnar- 

 i nn ar. 



Sérhvert pessarra h'ffæra er hvert öðru mjög ólíkt 

 að útliti og byggingu, og haía öll sérstaka verkun og 

 eiginlegleika. Með augunum verðum vér varir við 

 mynd og útlit hlutanna. það köllura vér að sjá. 

 Með eyrununi verðura vér varir við allskonar hljóð, 

 bresti, dynki, tal, söng, o. s. frv. en vér sjáum pað ekki. 

 J>etta köllura vér að h e y r a. |)annig er um öll 

 skynjanarfærin, að pau bera hvert á sinn hátt áhrif 

 pess, sera 1 kringum oss er, inn til raeðvitundar vorrar. 



011 æðri dýr hafa hin sömu skynjanarfæri og 

 maðurinn, og sum peirra jafnvel raikið nærari og full- 

 koranari. En sá er munurinu, að dýrin verða einung- 



