28 



anum pegar oss er heitt. pví pá streymir blóðið til æð- 

 anna, er liggja út í hörundið og undir pví. Ef hur- 

 undið mætir iðulegum núningi, verður pað bæði pykkra 

 og sterkara en ella. Af peim ástæðum er hörundið 

 sterkara í lófunum en á handarhukunum ; sigg á 

 íingrum og í lófum orsakast og af hinu sama. -V'i' 



2. Tu ng a n. 



Tungan er verkfæri smekksins. Hún fyllir næst- 

 um pví munnholið, pegar vér höfum munninn algjör- 

 iega aptur. Tungan er samsett úr mörgum vöðvum, 

 en lítur pó út eins og hún vœri einn vöðvi. Að aptan 

 er tungurótin íöst við málbeinið, en að neðan við 

 munnhoHð milli kjálkanna. Tungan er mjög liðug í 

 öllnm hreyfingum. Munnvatnið beldur henni 

 votri ; keraur pað úr munnvatuskirtlunum, er liggja 

 fyrir neðan og framan eyrun. Tungan er öll raeð 

 emáum nubbum, sem bragðtaugarnar liggjaúti; en pó 

 finnum vér ekki bragð með allri tungunni ; næmast er 

 pað efst á henni. á broddinum og röndunum í kring, 

 en rainnst eða ekkert á henni miðri. Getum vér 

 prófað, að svo er með pvi. að láta eitthvað beiskt á 

 miðja tunguna; meðan pað ekki snertir hana á uðrum 

 stuðum. fiunum vér ekkcrt bragð að pví. Tungan er 

 rajijg tilfiuninganæra, og hjálpar til pess, að hreyfa 

 fæðuna í munninum, og koma henni niður í kokið, pá 

 vér rennum niður. 



Tungan er ekki einasta verkfæri smekksins. heldur 

 einnig raálsins. Með henni laga raenn og fraraleiða 

 hin ýmsa hljóð, er purfa til pess að mynda mál. Yér 

 finnum lika, að tungan hreyfiit meira eða minna við 



