34 



ar. en verða pví styttri sem innar dregur. Allt hið 

 innra eyra er fyllt tærum vökva, er kallast heyrnar- 

 vatn; í pví fljóta (í völundarhúsinu) smáirkalkkristallar. 



Heyrnin verður pannig, að þegar hljóðið, sera ekki 

 er annað en hreyiing eður öldugangur í loptinu. berst 

 inn i eyrað, skellur pað á hljóðhimnunni og hreyfir 

 hana •, hún hreyfir aptur hamarinn og steðjann, og 

 steðinn ístaðið. En ístaðið er pannig útbúið, að ann- 

 ar endi pess nær inn 1 völundarhúss fordyrið. og við 

 hreyfinguna gjörir pað öldugang í heyrnarvatninu í völ- 

 undarhúsinu. Hreyfing heyrnarvatnsins hefir áhrif á 

 mjög smágjörvar taugagreinar, sem liggja um allt völ- 

 undarhúsið, og flytja hljóðið til heilans. Eordyri völ- 

 undarhússins hjálpar mönnum til að heyra hljóð. án 

 pess pó, að með pví sé hægt að greina hina einstöku 

 tóna. Með völundarhússbogunum heyra menn úrhvaða 

 átt hljóðið kemur; en til pess, að greina hiua einstöku 

 tóna, er kufungurinn ætlaður ; hver hamar svarar til 

 vissrar tónhæðar; löngu plöturnar grípa hina lægritóna, 

 sem peim samsvara, en hinar stuttu háu tónana ; en 

 tónarnir geta aptur verið bæði veikir og sterkir eptir 

 þunga loptbylgjanna að utan. J>ví hver alda í heyrn- 

 arvatninu, og hvert högg, sena hamrarnir slá á plöt- 

 urnar í kufungnum, er beinh'nis bundið við stæi-ð og 

 styrkleika hljóðbylgjanna, sera berast inn í eyrað. 



011 hin æðri dýr hafa mjög lík heyrnarfæri og 

 maðurinn, að pví undanteknu, að pau hafa ekki öll 

 kufunginn, en hinn er pað, sem íramleiðir fjölbreytui 

 tónanna , og án hans er ómögulegt , að aðgreina 

 hljóðin fullkomlega. , , 



