37 



(agqlutíneruö-mál) láta hugsanir manna í Ijósi með 

 pvi að skeyta eitt atkvæðið aptan við annað beyging- 

 arlaust. |>au mál tala Mongólar, Tyrkir, Finnar, 

 Grænlendingar o. fl. Skyld peim eru Svertingja-málin, 

 Astralíumál og Ameríkumál. 3. E i n s a t k v æ ð i s- 

 m á 1 (monosyllabisk-mál) ; pau beygjast ekki, og hvert 

 atkvæði stendur einstakt sér; mismunandi pýðing kem- 

 ur fram við pað hvar orðin standa í setningunni, og 

 hvernig áherzlan er á peim. Kinverjar tala einsatkvæð- 

 ismál, og eins ýmsar pjóðir á Austur-Indlandi, í Hjma- 

 laya og Thibet. Mál Japansmanna og Kóreubúa 

 standa rnitt á niilli einsatkvæðismála og margra at- 

 kvæðaraála. 



Eptir háttum og siðum pjóðanna skipta raenn 

 peim 13 aðalflokka: 



1. Akuryrkjupjóðir, pær hafa fasta bústaði, 

 eru bezt siðaðar og margav mjög menntaðar. I pess- 

 um flokki eru flestar Európu-pjóðir og margar í öðrum 

 álfura heimsins. 



2. Hirðingjapjóðir, pær hafa enga fasta bú- 

 staði, hafa mörg tamin dýr einkum sauðfé, og fara úr 

 einura stað í annan með hjarðir sínar. Fleiri eru hirð- 

 ingjapjóðir í Asíu en í öðrum heimsálfum; par, sem 

 pær búa, eru löndin strjálbyggð og eigi notuð sem 

 mætti. 



3. V e i ð i- og f i s k i m a n n a p j ó ð i r, pær eru 

 sízt menntaðar og margar peirra litt siðaðar ; flestar 

 peirra hafa enga fasta bústaði, en reika fram og apt- 

 ur, og leita sér að veiði. Af pessum pjóðum er pví 

 nær ekkert i Európu. 



Mai-gar pjóðir standa mitt á miUi pessara flokka, 



