45 



hafi í fyrsta verið á mjög lágu stigi og líkzt dýrunum 

 í lifnaðarháttura sínura. Loksins eptir langa baráttu 

 við náttúruua hafa peir lært að nota sína eigin krapta, 

 og að hagnýta pá hluti, sem í heiminum eru. |>eir 

 hafa lært að nota eldinn, temja dýrin, leita sér bjarg- 

 ar á sjó og vötnum, rækta jörðina, og grafa málma 

 og önnur auðæíi upp úr skauti hennar. |>annig hefir 

 mannkynið smátt og smátt leitað fram til meiri og 

 meiri fullkomnunar og yfirburða yfir dýrin. En til 

 pessa purfti ákaflega langan tíma, pví pjóðirnar hafa 

 sjaldan gjört stór stökk í einu til framfara og mennt- 

 unar, heldur vanalega pokast fram hægt og hægt, 

 stuudum staðið í stað, eða jafnvel hörfað til baka. 

 Mönnum er pví mjög ókunnugt um aldur mannkyos- 

 ins; en pað er óefað, að maðurinn hefir verið til um 

 margar púsundir ára, áður en nokkur saga hefst ; hefir 

 pað nú verið sýnt og sannað með óyggjandi rökum af 

 ýmsum vísindaraunnum. 



Helzt hafa menn fræðst um aldur mannkynsins 

 og ástand pess, áður sagan hefst, af ýmsumfornleiíum, 

 sem viða hafa fundizt ýmist djúpt niður 1 jörðu eða 

 hér og hvar í heilum, haugum og grafreitum. Eru 

 pað helzt vopn og önnur verkfæri, og steingjörð bein 

 dýra og manna. Ber pað margt vott um fjarska há- 

 an aMur; en hann verður pó naumlega ákveðinn með 

 áratölu. Menn hafa pó getað, með mikilh fyrirhöfn 

 og rannsóknum , komizt að aldurshlutfalli pessara 

 fornleifa, og séð á hvaða stigi pjóðir pær hafa verið, 

 sem hafa látið eptir sig slíkar menjar. 



Eins og gefur að skilja, hafa öll áhöld, vopn og 

 önnur verfæri, verið mjög ólík að efni og lögun áýms- 



