46 



um öldum. Hafa pau eptir pví verið skrautlegri og 

 haganlegri, sem hugvit og menntun pjóðanna komst á 

 hærra stig. Menn hafa smátt og smáttlærtað pekkja 

 og nota önnur betri efni i áhöld sín en áður tíðkuð- 

 ust, og síðan bæði af tilviljun og tikaunum lært að 

 beita peim á sem beztan hátt. Eptir efni pví, sem 

 menn hafa gjört verkfæri sín úr á ýmsum tímum, hafa 

 menn skipt mannöldinni í prjá kafla eða tiraabil, og 

 eru pau kölluð steiiiöld, eiröld og fáriiöld. 

 En pó skipting pessi hafi verið pannig gjörð, pá er 

 fjarri pví, að pessi tímabil hafi gengið jafnt yfir alla 

 jörðina, eður endað og byrjað allstaðar á sama tíma, 

 heldur ganga pau hvert yfir i annað svo margvíslega, 

 að engin hrein takmörk er hægt að setja milli peirra. 

 Hjá sumum pjóðum hefir stcinöld verið allt fram á 

 pessa tíma, raeðan fjöldi annara pjóða hefir hfað sína 

 steinöld, eiröld og járnöld. Aptur hafa aðrar pjóðir 

 enga steinöld haft, heldur eiröld og járnöld, eður ein- 

 ungis aðrahvora. En allt þykir sanna pað. að fyrstu 

 frumbyggjar heimsins, sem verkfæri notuðu. hafi gjört 

 pau úr steini, tré eða beini, en ekki úr máhni. Er 

 pal h'ka mjög eðhlegt, pví steinarnir voru hendi næst- 

 ir, en máhnarnir láu huldir í jörðunni. Fæstir peirra 

 finnast hreinir, heldur meira og minna blandaðir öðr- 

 um efnum; kostar pví meira erfiði og pekkingu, að 

 YÍnna pá og nota, en átt hefir sér stað á fyrstu tím- 

 um mannkynsins. J>að eru hka einmitt peir máhuar, 

 sem mennirnir pekktu fyrst, er koma fyrir hreinir 1 

 náttúrunni, og gott er að vinna, svo sem gull og eir. 

 En pó svo sé, kostar meiri fyrirhöfn að vinna pá, og 



