52 



1. Spendýr. 



Spendýr eru flest hærð; fæða lifuncli unga, og 

 gefa peim spena ; pau hafa pind, anda með íungum. 

 og hafa heitt blóð. Flest spendýr hafa Ijóra úthmi 

 ýmislega byggða eptir hfnaðarháttum þeirra. 



J>ó ekki sé til nema hér um bil 2000 spendýra- 

 tegundir, pá eru pau margfalt gagnlegri fyrir menn- 

 ina en ull önnur dýr til samans. Heilar pjúðir Hfa 

 næstum eingöngu á tömdum spendýrum og veiðidýrum ; 

 og að öllu samtuldu fáuni vér af peim flestar nauðsyuj- 

 ar vorar, svo sem mjólk, kjöt. ull, skinn o, fl. Tam- 

 in spendvr eru og bin einu dýr, sem hufð eru til vinnu. 



Fjöldi spendýra, sem híað hafa á fyrri tíniabilum 

 jarðarinnar, eru uú uudir lok hðin. Murg peirra hnu- 

 ast steingjörð i jarðlijgum, og nokkur hafa fundizt 

 frosin i is i heimskautslöndut'ium ; hafa pau geymzt 

 par óskemmd um margar aldir. 



Tannbygging dýranna er mjög misjufn og einungis 

 bundin við hfnaðarháttu peirra. Af heuni má pvi sjá 

 á hverju dýrin nærast, hvert pað er heklur dýrafæða, 

 jurtafæða eða hvorttveggja. Tennur sumra dýra eru 

 einungis lagaðar til pess ad bita sundur og tyggja 

 gras og aðrar jurtir; svo' eru t. a. m. tennur hestsins. 

 í^um dýr bafa nagtennur, svo sem músiu; uunur 

 rántennur, eins og hundaj* og kettir. |>ær tennur 

 eru sterkar og skarpar, og vel higaðar til pess að rífa 

 iig skera kjut af beinum dýranna. J>au dýr, sem hfa 

 af ávuxtura, hafa hnútútta jaxla, en tennur peirra, 

 sem eta skorkvikiudi, eru með murgum hvussum brodd- 

 um (broddjaxhir). J>á eru enn ýms dýr, sem bæ5i 



