69 



ómögulegt, að ferðast um pær, ef ekki væm drómedar- 

 arnir ; pví peir hafa einmitt pá líkamsbyggingu, sem 

 gjörir pá hæfa til slíkra ferða, og þolnari en öll önnur 

 spendýr. J>eir geta hæglega lifað af hinni lökustu 

 fæðu, svo sem kvistum, pistlum og visnum stráura ; og 

 pegar peir hafa haft næga fæðu um nokkra daga, geta 

 peir lengi lifað af einum mjölhnefa á dag ; en 'pó 

 minnkar pá smátt og smátt hnúðurinn á bakinu, pví 

 hann er úr tómri fitu, og vex og minnkar eptir viður- 

 væri dýrsins, Dromedarar geta lifað margar vikur án 

 Jiess, að drekka vatn, pvi peir geta geymt vatn í poka 

 eða rúmi i kviðarholinu, sem til pess er ætlað, og 

 neyta pess síðan smátt og smátt eptir pörfum ; keraur 

 petta sér mjög vel á hinura vatnslausu eyðiraörkum. 

 í>eir leggjast niður meðan klyfjar eru látnar upp á pá ; 

 Pyki peim pær of pungar, fást peir hvorki með góðti 

 Hé iUu til pess, að standa á fætur, fyr en klyfjarnar 

 eru léttar, en annars eru peir vanalega mjög mein- 

 lausir og pægir. Kaupmenn og aðrir ferðamenn fara 

 opt með drómedara, jafnvel svo púsundum skiptir i einni 

 lest, til fjærlægra staða, um óbyggðir og eyðimerkur, 

 klyfjaða ýmsum varningi. |>eir eru og hafðirtil reiðar, 

 en pykja pó ekki vel til pess fallnir, hvorki svo fljótir 

 eða liprir sem hestar; peir eru vakrir og skeiða, en 

 sá gangur er víðast í litlu afhaldi nema hjá oss. Apt- 

 ur á móti eru peir mikið úthalds betri en hestar, og 

 geta haldið stöðugt áfram, og jafnvel hlaupið, í 3 — 4 

 daga 1 einu. Sagt er að lestamennirnir fjörgi pá 

 með söng og hljóðfæraslætti, pegar peir eru orðnir 

 uppgefnir á pessum langferðum. 



