71 



og pví góðir í hernaði, 'æra hæglega, að hlýða boði . 

 og bendingum, og jafnvel að ganga eptir hljóðfalli. 



Hestakyn eru ýms og ólík. Fljótastir á spretti 

 eru hinir ensku veðhlaupahestar, en fegurstir og ])oln- 

 astir allra hinir arabísku. 



Hestar, sem lifa á eyjum og við sjó, eru vanalega 

 smávaxnir ; svo eru líka vorir hestar, en peir hafa samt 

 orð á sér fyrir pol og úthald. Hestar eru oss mjög 

 gagnlegir, því án peirra væru allir íluttningar og ferð- 

 ir mjög eríiðar og næstum ómögulegar, um jafn vega- 

 laust land og Island er ; par að auki eru hestar ein 

 með helztu verzlunarvörum vorum, nú á siðari árum; 

 skinnið er notað í skóklæðnað og íieira, og kjötið hafa 

 sumir til manneldis, pó er pað ekki almennt. 



Villi hestar eru varla til nema á sléttun- 

 um í Suður-Ameríku ; eru pað hestar, sem villst hafa 

 frá Európumönnum, eptir að peir fluttu pá pangað. 



Asnar eru gráir að lit og minni en hestar, og 

 ólikir peim að pví leyti, að peir hafa ákaílega löng 

 eyru og snoðinn hala með hárskúf í endanum líkt og 

 naut ; peir eru ekki söðulbakaðir, og vantar fax, en 

 haía i pess stað stinn og uppstandandi hár ofan á 

 hálsinum. 



Asnar eru mjög tamdir í Suður-Európu, og hafðir 

 til reiðar og áburðar ; peir eru fótvissari en hestar. 

 en hægfara og latir. — (M ú 1 1 múldýr, múlasni) er 

 afkvæmi hests og asna. 



Zebradýr hafa svartar og hvítar pverrandir, og 

 eru líkt vaxin og tamdir- hestar. ^au lifa villt 1 stór- 

 um hópum í Afriku, og vcrða naumlega tamin. 



