78 



alveg einkennilegt fyrir ])á. Hver fjöður er samsett 

 úr premur lilutum : staf. skapti ogfönum. A 

 stafnum eru fjaðrirnar festar, en fanirnar ganga eins 

 og geislar út frá skaptinu á tvo vesu. og loða saman. 

 Fjaðrir, sem að eins liafa staf en ekkert verulegt skapt, 

 og eru lausar og mjúkar, eru uefndar dúnn. Dúnn- 

 inn situr jafnan næst hörundinu, eins og pel á sauð- 

 um og fleiri spendýrura. Aðrar fjaðrir eru hin- 

 ar eiginlegu pakfjaðrir, flugfjaðrir eða stél- 

 fjaðrir; eru pær ýmsar að lit og lögun. Á haustin, 

 pegar fuglarnir hafa annazt unga sína eptir pörfuni, 

 fella peir fjaðrir ; á meðan eru peir veikir og draga 

 sig í hlé. par til fjaðrirnar vaxa aptur. Opt hefir 

 karlfughnn annan lit en kvennfuglinn, og vanalega 

 fegurri, einkum um pann tíma, sem fuglarnir maka 

 sig. Sumir fuglar skipta htum suraar og vetur, og 

 eru sumarfjaðrirnar optast skrautlegri (rjúpur). 



Líkami fuglanna er mjög léttur. pví öll bein erii 

 ákaflega punn. en pó sterk og full of lopti en ekki 

 merg, eins og bein spendvranna. Bolurinn er eggmynd- 

 aður. stuttur og stinnur os ágætlega lagaður til pess, 

 að yfirvinna mótstöðu loptsins. Flestir fuglar hafa 

 mjög langun háls og hðugan, sem beygist inn að boln- 

 'um líkt og S. 



Beinabygging fuglanna líkist mjög í öllum 

 aðalatriðum beinabyggingu mannsins og spendýranna, 

 pó út af bregði 1 ýmsum smám atriðum, |>au béin í vængj- 

 um fuglanna, sem svara til beinanna í mannshönd. 

 eru töluvert færri, eður að eins 3 fingur, en framhand- 

 leggsbeinin eru tvö. Neðan á alnbogabeininu og á 

 fingrunuHi sitja flugfjaðriruar. sem sveifla fuglunum 



