79 



gegnum loptið. Til f)ess, að vængirnir hafi sera mest- 

 an krr.pt. eru brjóstvöðvarnir stórir og sterkir. og að 

 nokkru leyti festir við háan kamb á brjóstbeininu. 

 Yiðbeinin eru tvenn. og gefur ])að vængjunum einnig 

 meiri krapt : er sú beinaln'gging einkennileg fyrir fugl- 

 ana, en ekkert annað dýr. Fuglarnir hafa ýmist 

 stuttar eða langar stélfjaðrir. sem eru líkar að lögun 

 og flugfjaðrir vængjanna. Með stélinu stýra peir sér 

 á fluginu. . 



Flestir fuglar hafa fjórar tær. prjár að fram- 

 an og eina að aptan. Hinn helzti mismunur á föta- 

 byggingu })eirra er á apturtánni; á sumum situr hún 

 á sömu hæð og framtærnar. en á öðrum töluvert hærra. 

 A hverri tá er kló. og eru klærnar eins og öll bygg- 

 ing fótíínna löguð eptir lifnaðarháttum fuglanna, og 

 pvi töluvert breytileg í hinu sraáa. ' Fuc^larnir hafa 

 engar tennur, en kjálkarnir og öll anclh'tsbeinin eru 

 rajög framdregin. og að fraraan eru kjálkarnir klæddir 

 hornkenndu nefi; er pað, eins og tennur spendýranna. 

 lagað eptir peirri fæðu. sem fuglarnir neyta; pannig 

 hafa ránfuglar sterkt og bogið nef raeð hvössura röð- 

 um • peir fuglar, sem Hfa af skorkvikindum, hafa ann- 

 aðhvort breitt, eða langt og veikt nef o. s. frv. 



M e 1 1 i n g faglanna er nokkuð lík meltingu spendýr- 

 anna, en gengur pó fljótar, einkura pegar litið er til pcss, 

 að peir hafa engar tennur, en gleypa fæðuna ótuggna, 

 og húii verður eingöngu. að leysast sundur i magan- 

 um; og ýmsir fuglar hafa ótrúlega sterka meltingu; 

 panuig geta ránfuglar melt göraul bein, og fuglar, 

 sem hfa af korni, geta raeð meltingu sinni haft pau 

 áhrif á járnraola, að hann breytir töluvert lögun sinui. 



