80 



Margir fuglar haía sarp, par sem fæðan blotnar fyrst 

 og mýkist ; og ýmsir gleypa sand og smá steina, sem 

 hjálpar til >ess, að mylja fæðuna sundur i maganum 

 (fóarninu). 



Andardráttur fuglanna er svipaður andan spen- 

 dýrahna, og hafa peir lungu lík að byggingu, en apt- 

 ur enga pind, sem hefir pó mikla pýðingu fyrir and- 

 ardrátt spendýranna. B 1 ó ð r á s og öU efnaskipti 

 ganga fljótt og fjörugt hjá fuglunum; enda er blóð- 

 hiti peirra meiri að jafnaði en spendýranna, sem or- 

 sakast af pví, að peir anda að sér meira lopti að til- 

 tölu en öll önnur hryggdýr. Gengnr pað ekki einasta 

 um öll lungun, og hitar blóðið pannig, heldur einnig 

 út um allan líkamann. Af þessu leiðir fjör og krapt 

 fuglanna. Margir peirra purfa ákaflega mikið að eta, 

 t. a. m. sumir fiiglar, sem hfa af skorkvikindum, eta 

 STO mikið daglega, að nemur tveim til premur hkams 

 pyngdum peirra. 



Eins og fuglarnir sjálfir eru ólíkir að lit og vexti. 

 pannig eru og egg peirra fjarska mismnuandi að stærð 

 og lit, og nokkuð breytileg að lögun. Utan um egg- 

 in er hörð skel eða skurn, mestmegnis úr kalki, og 

 iíinan undir pvi s k u r n h i m n a n , pá er hjv í t a n, 

 b 1 ó m i ð og k i m i ð. Ur kíminu myndast unginn, og 

 flýtur pað ávalt ofan blóminu, hvernig sem egginu er 

 snúið. I hinum norðlægari löndum verpa fuglar vana- 

 iega eggjum einu sinni á ári hverju, en í heitu lönd-- 

 unum 2 — 4 sinnum. Tamdir fuglar geta orpið árið 

 um kring, nema á meðan peir fella fjaðrir og um 

 kaldasta vetrartímann. Tala eggjanna er mjög mis- 

 jöfn, frá 1 — 24; en eisna vanalegast er pað, að fuglar 



