87 



Ilæní^fuglar. 



Hænsfuglar hafa g a n g f æ t u r. |>eir fætur eru 

 með premur framtám og einni apturtá, nokkuð hærri 

 en hinar, og allar með breiðum klóm til pess, að róta 

 í jörð og moldu. Nefið er vanalega stutt og kúpt, og 

 öll beinabygging sterk. Margir hafa skrautlegar fjaðr- 

 ir, einkum karlfugUnn, en stutta vængi, og fljúga flestir 

 illa. Eiginleg hæns hafa kjötkamb á höfðinu, og 

 spora aptan á fótunum. Karlfuglarnir (hanar) hafa 

 langar stélfjaðrir, og eru litíagrir. ^eiv hafa marga 

 kvennfugla (hænur) um varptimann, en hænurnar ann- 

 ast um eggin. 



Tamdir hænsfuglar eru: hin vsinalegn hœns,fasan, 

 kaTkún og páfiiglar ; villtir eru : orrar, akurhœns og 

 rjúpur. Rjúpur hafa loðua fætur fram á klær, og 

 skipta litum sumar og vetur ; pær hafa létt flug, hlaupa 

 vel, og lifa helzt í Ijallalöndum. E-júpur eru víða um 

 norðurhluta Ameríku og Európu. Eru pær algengar 

 hér, og veiddar mjög á vetrum ; og pá ýmist hafðar 

 hér til fæðu, eða seldar til útlanda. 



Hlaupfuglar. 



Strútar eru hinir helztu hlaupfuglar. |>eir hafa 

 hlaupfætur, pað er, fætur með engri apturtá en 

 tveimur eða premur breiðum framtám og gangþófum 

 undir. Hálsinn er langur og snoðinn, höíuðið heldur 

 lltið, og vængirnir ófullkomnir. Strútar geta ekki 

 flogið, en að eins veifa vængjunum á hlaupum ; eru 

 peir svo fljótir, að fóthvötustu hestar hafa naumlega 

 við peim. Strútar lifa helzt í hópum á heiðum og 

 eyðimörkum hiuna heitu landa. Verpa peir eggjnm 



