101 



og svífur áfrara í loptinii ; en ekki getur hann lypt sér 

 eða lækkað sig á fluginu, og fellur pví opt niður 

 flokkum saraan á skip, er um fara. — Hornsíli eru 

 litlir fiskar, er lifa helzt í tjörnum, leirpollum eða 

 lækjura. |>au hafa hreyfanlega brodda upp úr bakinu, 

 og skipta Htura. Um pað leyti, sem pau maka sig, 

 er karlfiskurinn fagurrauður eða grænn. Hann bygg- 

 ir eins kouar hreiður fyrir hrognin úr stráum og fleiru; 

 en pegar pað er fullgjört, leiðir hann pangað kvenn- 

 fiskinn, er hryggnir í hreiðrið, en karlfiskurinn frjófg- 

 ar síðan hrognin. Opt hryggna margir kvennfiskar í 

 sama hreiðrið, og annast einn karlfiskur um öll hrogn- 

 in, og ver hreiðrið fyrir árásum kvennfiskanna, er iðu- 

 lega reyna að eyðileggja það og eta hrognin. — Stein- 

 hítur hefir stórar og sterkar tennur, og er heldur Ijót- 

 ur fiskur. Hann veiðist tökivert hér við strendur, 

 einkum á Vestfjörðum, og pykir allgóð fæða. Roðið nota 

 Vestfirðingar í skó. — Hrognkelsi er hér töluvert al- 

 gengur fiskur, lifir helzt á fjörura, par sem raikið pang 

 er og pari, en veiðist minna sumstaðar nú en áður. 

 Karlfiskurinn heitir r a u ð m. a g i ; er hann töluvert 

 rainni vexti en kvennfiskurinn eða grásleppan. 

 J>að er einkennilegt við pessa fiska , að kviðuggarnir 

 mynda eins konar sogflögu. Karlfiskurinn annast ura 

 ungana. — Lúðiir eru flatvaxnar og synda á hliðinni; 

 önnur hliðin er hvít en hin dökk, og er hún nokkuð 

 kúptari en hin. Bæði augun eru á dökku hhðinni, og 

 veit hún upp en sú hvíta niður; munnurinn er skakk- 

 ur. Gotraufarugginn og bakugginn ganga eptir 

 skrokknura endilöugum. Suraar lúður eru margar áln- 

 ir á lengd. Hér við strendur eru margs konar lúðu- 



