103 



land, Holland, Noreg, og nú á siðari árum hafa Norð- 

 menn leitað hingað til lands, og veiða hér mikið í flest- 

 um árum. Nú eru og stofnuð hér nokkur innlend 

 síldarveiðafélög. — Laxar hafa fituugga fyrir framan 

 sporðinn; er hann einkenni allra fiska af pví kyni 

 (laxar , sikingar). Laxveiði er hér víða allmíkil ; 

 einkum eru peir veiddir í kistur eða net, og stundum 

 kræktir upp úr hyljum með löngum stöngum. — Sil- 

 ungar eru líkir hinum eiginlega laxi að skapnaði. Hér 

 eru mörg silungakyn með ýmsum nöfnum i ám, 

 lækjum og stöðuvötnum. Mestu veiðivötn eru Mývatn 

 og J>ingvallavatn. Helzt eru silungar veiddir í net, 

 eða dorgaðir upp um ís á vetrum. — Geddiir eru lang- 

 vaxnar, bakugginn er mjög aptarlega, munnurinn stór, 

 með mörgum tönnum. Geddur lifa 1 fersku vatni, 

 eru gráðugar, og eta ekki einasta fiska heldur og froska, 

 andarunga. völskur o. fl. J)ær eru ekki hér. — Alar 

 eru langvaxnir og sívalir líkt og höggormar , smá- 

 hreistraðir og slepjaðir. f>eir geta lifað oíurlítið á 

 landi, og skríða stundura spölkorn á purru milli vatna. 

 Álar eru hér á nokkrum stöðum i lækjum og tjörn- 

 uia, og eru etnir. Hrökkálar, sem lifa í fljótum 

 í Suður-Ameríku, eru rafmagnaðir, og deyfa með pví 

 eða drepa fiska og önnur dýr*. 



Brjóskfliskar. 



J>ar undir teljast : styrjur, hákarlar og 

 skötur. |>eir eru allir beinlausir að mestu eður 



*) Ekkert eiga peir skylt við hrökkála pá, sem getið 

 er um i munnmælasögum hér á landi, sem að eins 

 hafa skapast af hjátrú. 



