107 



komin líkist maðkarinn mjög mikið hinu fullkomna, 

 dýri, einungis vantar vængina algjörlega. 



Skorkvikindaflokkurinn er hinn fjölskrúðugasti 

 dýraflokkur, sem til er, og hefir mikla þýðingu. Sum 

 skorkvikindi eru ákaflega skaðleg, einkum fyrir jurta- 

 gróðann ; kveður stundum svo ramt að pví í útlöndum, 

 að það veldur hallæri og hungursneyð. Einna svip- 

 legastan skaða hafa pó engisprettur gjört á vissura 

 stöðum ; enda eru pær jafnan taldar ein með verstu 

 landplágum. Aptur á móti eru mörg skorkvikindi 

 mjög nytsöm; par á meðal má telja pau, er eyðileggja 

 önnur skaðleg skorkvikindi , og pau, er gefa af sér 

 nytsöm efni, svo sem silkiormurinn, býflug- 

 u r 0. fl. f)au hafa og mikla |)ýðingu fyrir frjófgun 

 jurtanna, með pvi að flytja blómduptið frá einni jurt á 

 aðra, er ekki mundi berast á annau hátt. 



Skorkvikindi eru allstaðar á jörðinni , par sem 

 jurtagróði er, og fer fjöldi peirra mjög eptír frjósemi 

 landanna. Hér eru heldur fáar tegundir. 



Bjollur eru fjórvængjaðar ; íramvængirnir eru 

 hornkenndir og harðir, og hylja eptri vængina, peg- 

 ar dýrið ekki notar pá. Af pessum flokki eru j ö t- 

 unuxar, sem helzt hfa á mykjuhaugum. — Járn- 

 s m i ð i r eru hrafnsvartir og gljáandi, kvikir og fljótir 

 1 hreyfingum. þeir lifa í moldarflögum, unclir steia- 

 um og víðar. Brunnklukkur eru helzt 1 óhreinum 

 lækjum, leirbleytu og keldum. Meðan pær eru maðk- 

 ar, kallast pær vatnskettir. — Spansflugur 

 eru ekki hér, enmjög algengar í Suður-Európu. J>ær 

 eru grænar að ht og eitraðar; notaðar 1 áburð og 

 plástur (spansfluguplástur). 



