118 



tveir hornkjálkar líkir fuglsnefi. A peim smokkfiskum 

 er lifa hér við land eru griparmarnir 10, og af peim 

 eru tveir miklu lengri en hinir. Utan um líkamann 

 er húðpoki eða smokkur og á honum tveir uggar apt- 

 ast, svo dýrið verður apturdregið eins og fleygur. J>eir 

 synda aptur á bak, taka vatn inn i smokkinn og spýta 

 pví aptur út um trektmyndaða pípu, og fá við pað 

 kast á líkamann i sjónum. Smokkfiskar gefa frá sér 

 svartan vökva og óhreinka vatnið, pegar peir eru eltir 

 af óvinum sínum; pví eru peir nefndir kolkrabb- 

 a r. Smokkfiskar eru bæði notaðir i beitu og sumar 

 tegundir etnar; hinn svarti vökvi er góður málara- 

 Htur. 



Sniglar og kufungar. 



|>eir hafa greinilegt höfuð og fálmanga á höfðinu, 

 en ekki griparma eins og smokkfiskarnir. J>eir hafa 

 sogflögu neðan á likamanum, er peir mjaka sér áfram 

 með. Smglar anda með eins konar lungum, lifa sumir 

 á purlendi, sumir í mýrum og moldarflögum, en aðrir 

 í fersku vatni. Ýmsir sniglar hafa kufung (orma- 

 bobbar). Brekkusníglar eru skellausir ; peir 

 lifa helzt á rökum stöðum, og koma mest i Ijós i vot- 

 viðrum. — Kufungar anda með tálknum og eru sjó- 

 dýr ; skeljar sumra eru undur fagrar og seldar ærnu 

 verði. Nokkrar tegundir eru etnar. Kufungur sá, 

 sem hér er algengastur, kallast ýmsum nöfnum , syo 

 sem bobbi, beitukongur og ætikongur. 

 Hér er og önnur tegund, er heitir hafkongur eða 

 Péturskongur. Smáir kuðungar með ýmsum ht, 

 er opt sitja á steinum í flæðarmálij heita m e y j a - 



