122 



burtu. J>annig gengur pað koU af kolli, ijnz allareru 

 lausar. 



Kóraldýr hafa griparma kringum munninn. J>au 

 lifa saman í stórum ílokkum eða félögum ; út úr peim 

 smitar kalk, er rennur saman 1 eitt, og myndar sam- 

 eiginlegan kalkstofn, sem opt likist greinóttum trjám 

 eða buska; er hann annaðhvort kallaður kóralgrein. 

 ar eða pá marmennilssmiði. J>ar sitja einstök 

 dýr svo pétt og eru svo nátengd, að pau vinna hvert 

 að annars viðhaldi með pví, að næringarvökvinn geng- 

 ur frá einu dVri til annars. Kóraldýr eiga einkura 

 heima 1 hinum heitu hufum, og mynda par heilar eyj- 

 ar og rif í sjónum á pann hátt, að elztu dýrin deyja 

 og skilja eptir kalkgreiuarnar, en önnur yngri byggja 

 ofan á. |>annig eru tilorðnar margar Suðurhafs-eyjar. 



Sumir kórallar eru mjug fagrir og seldir dýrum 

 dómum. Margir menn hafa atvinnu af pví að slæða 

 pá upp fi'á sjávarbotni. 



Lægstu dýr, 



sem menn pekkja i dýrarikinu, eru infusionsdýr, slím- 

 dýr og svampdýr. |>essir dýraflokkar eru ákaflega 

 íjulskrúðugir, en flest dýrin eru svo smá, að pau verða 

 ekki séð með berum augum, og sum sjást að eins i 

 beztu sjúnaukum, J>au hafa hvorki taugakerfi né 

 skynjanarfæri, svo menn pekki pau, og engin sérstök 

 Jíffæri, eins og hin æðri dýr, sem vinni að hinum ýmsu 

 lífsstörfum. 



Injusionsdýr (skolpdýr) hafa vanalega munnhol, 

 og hreyfa sig áfram í vatninu með bifhárum eða löng- 

 um burstum. |>au eru i öUu vatni, sem er blandað 



