123 



er að næra hina ungu jurt, par til hún getur sjálf 

 EOgið næriiigu úr jörðunui, og pegar pví er lokið, visna 

 pau og deyja. 



Rótarblöðin sitja niður við moldina, og eru 

 varanleg. J>au eru opt nokkuð frábrugðin stöngul- 

 blöðunum. en líkjast peim pó meira en fiæblöðin. Sum- 

 ar jurtir bafa engin rótarblöð, heldur einungis stöng- 

 ulblöð, og aðrar eugin stöngulblöð heldur rótarblöð, en 

 margar hvorttveggja. 



Stöngulblöðin eru hin eiginlegu blöð jurt- 

 anna og breyta einna mest útliti peirra. Opt eru 

 pau mjög mismunandi að stærð á sömu jiírt og stund- 

 um ummynduð i aukablöð, er skýla og hlífa ýmsum 

 hlutum jurtarinnar. 



Utlit og bygging blaðanna er mjög mismunandi, 

 eu prír eru aðalhlutar hvers blaðs; neðst eru s 1 í ð r- 

 i n, í miðið blaðleggurinn og efst b 1 a ð p 1 a t- 

 an eða hið eiginlega bla ð. Blaðsliðrin eru opttölu-= 

 vert stór, og hylja stundum mikið af stungHnum (punt- 

 ur). Hjá sumum jurtum eru stundum aukabluð i 

 stað blaðsliðra. Blaðleggurinn er optast sívalur; vanti 

 hann algjörlega, eru blöðin s i t j a n d i. Blaðplatan 

 er samsett af blaðtaugum og blaðkjöti. 

 Utan um blaðplötuna er y f i r h ú ð, sem hhfir henni 

 og varðveitir hina innri hluta. A heuni eru a n d- 

 h 1 u r. J)að, sem mest breytir útliti blaðanna, er 

 lega og stefna tauganna eða rifjanna og lögun blað- 

 plötunnar að utan. 



Eif. taugar eða æ ð a r kalla menn kerstrengi 

 pá, sem ganga frá blaðstönghnum gegnum blaðplötuna; 



