135 



par að auki eru mörg önnur efni algeng i henni, svó 

 seni sikur og gúmmí uppleyst í vatni ; optast eru 

 par og sterkjukorn (Stivélse) og b 1 a ð g r æ n a. ': 



Kerin erU| optast tóm, nema á vorin geta pau 

 verið fuU af jurtasafa. I suraum jurtum eru sérstök 

 ker, sem heita mjólkurker; i peim er vökvi, sem 

 likist mjólk að útliti (fíflar). I sumura jurtum er hann 

 nærandi en öðrura eitraður. Ekki vita raenn til, að mjólk- 

 ursafinn hafi nokkra vissa pýðingu fyrir líf jurtanna. 



Mjög er hvolfum og kerum ólíkt niður raðað í 

 jurtunum. Ef menn taka stofn af einhverju tvífræ- 

 blöðuðu tré og skera sundur nm pvert, þá sést, ef 

 nákvæmlega er skoðað, að hann er samsettur af mis- 

 munandi hringlögum. Yzt er börkurinn, pá er 

 bastið, myndunarvefurinn, hinn eiginlegi 

 V i ð u r og innst mergurinn í pessum trjám eru 

 og kerin söfnuð saraan í strengi, sem liggja eptir 

 vissri reglu (í hring) í stönglinum. í beikinura eru 

 stutt og ílöt hvolf en i bastinu pykk, löng og seig 

 hvolf. Af suraura trjára er bastið svo lagað, að pað 

 raá bæði nota pað til klæðnaðar og í pappír. Ur bast- 

 hvolfura línjurtarinnar fæst linið, sera hndúkar (lérept) 

 eru unuir úr. Myndunarvefurinn, sem hggur á milli 

 basts og viðar, er samsettur af stuttum og punnveggj- 

 uðura en safamiklum hvolfum. Ut frá honum gengur 

 vöxtur jurtarinnar, með pví hann myndar hvolfalag 

 utan á Yiðinn og innan á bastið á hverju ári. En 

 sökura pess, að efnaskiptin eru mest á vorin, pá verða 

 fyrstu hvolfin í hverju árlagi stærst og sést af pvi 

 glögg aðgreining peirra; þessi lög kalla menn árhringi. 

 Af peim roá ná^kværolega sjá aldur alh-a tvífræblaðaðra 



